Mama, ik ben verkouden

Mama, ik ben verk­ouden. Hoe komt dat? Een vraag die een kind je kan stellen. “Dat kan zijn door de over­gang naar een vol­gend seizoen, lieverd, waar­door je even uit bal­ans bent. Maar wat ook kan zijn is dat je te veel rauwkost eet de laat­ste tijd!”

Sinds kort is mijn dochter groot fan van aller­lei voed­sel goeroes. Welke ze alle­maal bek­ijkt daar heb ik niet direct zicht op, maar er is er een die heeft een grote invloed op haar eet­pa­troon. Geen boter­ham­met­jes meer. Daar was ze trouwens nooit echt een fan van, maar op dit moment besteed ze veel aan­dacht aan haar lunch voor haar verkleinde lunchtrommeltje.

Soms kri­jg ik een what’s app van haar met een ver­zoek aller­lei pro­ducten te kopen waar ze in het verleden van gruwelde: komkom­mer, sla, wor­tel, tomat­en en advo­ca­do. Dat mag, ze is volop in ontwik­kel­ing en groeit als kool. Van een heer­lijk gezette tien­jarige is ze getrans­formeerd naar een lange slanke 13 jarige puber. Jawel de puber­ti­jd is begonnen, een fase van je eigen iden­titeit ontwikke­len en je eigen stem­pel neerzetten. Dus ik vind het pri­ma dat ze aan het exper­i­menteren is in de keuken. Tot een zekere hoogte natu­urlijk als ik zie dat de bal­ans ver­sto­ord raakt. En dat is die: ze is verkouden.

Ayurvedisch advies

Weet je”, zeg ik tegen haar, ik heb geleerd op een work­shop ayurvedisch koken dat rauw voed­sel niet goed is voor je spi­jsver­t­er­ingssys­teem. Vol­gens de Ayurve­da lev­ert dit een hoop stress op voor je sys­teem dat je voed­sel omzet in bruik­bare energie voor je lichaam. Deze leer schri­jft voor dat je dit soort voed­sel eerst kookt. Je hoeft het niet hele­maal gaar te koken maar dat het harde ervan af is, dat maakt het beter ver­teer­baar voor je maag, hier­door hoeft hij min­der hard te werken en bli­jft je zenuw­s­telsel in bal­ans. Dat heb ik je wel eens verteld toch, dat je een zenuw­s­telsel uit meerdere sys­te­men bestaat en dat een deel ver­ant­wo­ordelijk is voor je spi­jsver­t­er­ing en een ander deel voor rust en her­s­tel, dat als het ene te hard moet werken dit invloed heeft op het andere sys­teem waar­door je uit bal­ans kunt rak­en en gemakke­lijk­er verk­ouden kan wor­den of meer vat­baar bent.

Ze luis­tert aan­dachtig naar wat ik ver­tel. Dezelfde avond nog vol­gt ze mijn advies op. “Doe ik het zo goed mam?” Ja, lieverd, heel goed even in warm water leggen zodat het blad min­der hard is. Je hoeft dit alleen te doen met sla die hard is, met hele zachte bot­er­sla hoeft dit niet.

Neti pot

Gelukkig, denk ik, ze pakt mijn advies. “Mam, wat kan ik verder nog doen aan mijn verk­oud­heid?” Ik antwo­ord: “je kunt stomen boven een kom water of wat je ook kunt doen is het neti kan­net­je gebruiken, je weet wel het pot­je dat mama ook wel eens gebruikt. Dit is een pot­je dat wordt ingezet bin­nen de Yoga en Ayurve­da om je neus schoon te mak­en. Je vult het kan­net­je met lauw water waar je aan toevoegt wat zout, je houd je hoofd wat schuin boven een wastafel en plaatst het tuit­je van het kan­net­je in je neusgat, je laat het water in je neus stromen, het water stroomt via de  keel naar buiten. Gebeurt dit niet, snu­it dan je neus leeg boven de wastafel. Heb je een neusgat gedaan, her­haal dan de pro­ce­dure voor het andere neusgat. Als je het dagelijks gaat gebruiken pas dan op met de hoeveel­heid zout. Teveel zout kan lei­den tot droogte in de neus, daarom is het beter om de twee dagen erna de ver­han­del­ing te ver­richt­en zon­der toevoeg­ing van zout.

De vol­gende dag zie ik mijn badtafel. Die zit er niet schoon uit, mijn neti pot staat op het keuken aan­recht. Ach de lieve schat, denk ik, ze heeft het gedaan, ze heeft haar neus schoonge­maakt met de neti pot. Trost op mijn meis­je, nu nog even tegen haar zeggen dat ze een vol­gende keer de badtafel schoonmaakt.

Nodi Sodhana

Wat ik zelf iedere dag doe om verk­oud­he­den buiten de deur te houden is nodi shod­hana (reini­gen van de nadis). Voor deze oefen­ing neem je plaats in een gemakke­lijke zithoud­ing of ga je zit­ten op een stoel met bei­de voeten op de grond. Zorg ervoor dat je rech­top zit, met behoud van de natu­urlijke hollin­gen van de rug. Plaats je rech­ter­duim tegen het rechterneusgat, plaats je wijs en mid­delvinger tussen de wenkbrauwen, hou je link­erneusgat open, adem in door je link­erneusgat, plaats je ringvinger tegen je link­erneusgat je sluit het link­erneusgat, open je rechterneusgat adem uit, adem in door het rechterneusgat, plaats je duim tegen je rechterneusgat je sluit het rechterneusgat, open je link­er neusgat adem uit. Dit is een ronde, her­haal voor min­i­maal 9 keer. Doe dit aan het begin van de dag, op het mid­den van de dag en aan het einde van de dag voor de duur van 30 dagen. Je ervaart meer bal­ans en bent beter opge­wassen tegen verk­oud­he­den en andere disbalans.

Meer weten over deze oefen­ing of een keert­je bij mij doen in de stu­dio. Op mijn web­site www.bodyflex.nl vind je het lesroost­er van mijn weke­lijkse lessen, infor­matie over prive lessen en de work­shops die ik geef.

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Vitamine d en de overgang

Vit­a­mine d zijn nodig om je bot­ten gezond te houden. Je lichaam neemt het op mid­dels je huid door de ont­vangst van zon­licht. Het beste moment om dat te doen is in de peri­ode van april tot en met okto­ber, dan zorgt de stral­ing van de zon voor aan­maak van deze vit­a­mine in je lichaam. Je hoeft daar­voor niet de hele dag in de zon te verbli­jven, het lief­st neem je in de ocht­end tussen 10 en 11 uur een klein zon­nebad van 15 minuten waar­bij je han­den, voeten, onder­be­nen en je gezicht in de zon houdt zon­der bescherming van zon­nebrand. Op deze manier neemt je lichaam het licht op en kan het over­gaan tot de aan­maak van vit­a­mine d.

Een teko­rt aan vit­a­mine d kan lei­den tot onge­mak: broze bot­ten, ver­min­derde weer­stand, slaapge­brek en wis­se­lende gemoedstoestanden.

Zelf kwam ik erachter dat ik een vit­a­mine d teko­rt had nadat ik mijn bloed had lat­en onderzoeken.

Ik kwam hier­toe nadat ik een pro­gram­ma had gezien op tv over een zeer over­tu­igd veg­an­ist. De dame in kwest­ie had besloten dat al het voed­sel dat van dieren afkom­stig is ver­ban­nen moet wor­den van de eettafel. Pri­ma besluit, maar je kan hier­door belan­grijke voed­ingsstof­fen voor het lichaam mis lopen. Het is niet erg dat je het doet, maar je moet op zoek naar ver­vangers die ervoor zor­gen dat je de bewuste stof­fen die nodig zijn voor een gezond lichaam op een andere manier naar bin­nen kri­jgt. Je bloed daar kun je in zien of je de nodi­ge stof­fen naar bin­nen kri­jgt. De dame in kwest­ie had een teko­rt aan vit­a­mine B 12, wat kan ontstaat als je geen dier­pro­ducten tot je neemt.

Zelf eet ik geen vlees. Tot en met de over­gang was dit geen prob­leem, maar in de over­gang begon mijn lichaam toch teke­nen te ver­to­nen dat het niet meer hele­maal senang was. Pijn­lijke spieren, wat sti­jver en soms wat prikkel­baar zijn.

Dus toen ik het pro­gram­ma bekeek en haar uit­slag hoorde, dacht ik het kan geen kwaad om mijn bloed te lat­en onderzoeken.

De uitkomst van het onder­zoek, een vit­a­mine d teko­rt. Ja, de zon en ik zijn tot een bepaalde leefti­jd vrien­den gebleven, daar­na nam het wat af. Op zeer jonge leefti­jd heb ik een derde graad ver­brand­ing opgelopen door te lang in de zon te zijn zon­der bescherming. Na dit voor­val ben ik alti­jd heel voorzichtig geweest met de zon.

Na de uit­slag kreeg ik van de dok­ter een kuurt­je om mijn vit­a­mine d terug op peil te kri­j­gen. De herin­ner­ing aan het voor­val met de zon op jonge leefti­jd daar heb ik afscheid van genomen. In het hier en nu, zit of loop ik iedere dag even in de zon (als deze schi­jnt), 15 minuten onbescher­md (dit kun je bijhouden op een wekker of je mobiele tele­foon) dan stap ik eruit en ga ik verder met mijn dag.

De kuur en nieuwe houd­ing ten opzichte van de zon slaan aan, ik heb geen pijn­lijke spieren meer, slaap beter en heb min­der last van wis­se­lende gemoedstoestanden.

Vit­a­mine d zijn belan­grijk voor de opbouw en het behoud van je lichaam, het kan helpen om gemakke­lijk­er door de over­gang te gaan. Wat nog meer kan helpen om gemakke­lijk door de over­gang te gaan, daar informeer ik je graag over in de work­shop: Hor­moon Yoga, voor een gemakke­lijke overgang.

  • Wan­neer: zater­dag 21 sep­tem­ber 2019
  • Aan­vang: 14.00 uur einde 16.00 uur
  • Kosten € 35,00
  • Waar: Yoga en Pilates stu­dio, Bodyflex 100% Catha­ri­na, Fred­erik­straat 60 A, Den Haag.

Voor deel­name kun je je aan­melden via de web­site: www.bodyflex.nl/contact

Een zon­nige groet,

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Mieren, hele nuttige beestjes

Sinds een paar weken lopen er mieren door mijn huis. Eerst alleen bij de voordeur. Maar sinds een paar dagen lopen ze ook vrolijk over het aan­recht van mijn keuken. Nor­maliter ben ik niet iemand die een dier dood, maar dit werd ook mij iets te veel. Dus besloot ik op te zoeken hoe ik ze uit mijn huis kon kri­j­gen. Azi­jn, kun­nen ze niet tegen, heet water, vin­den ze niet fijn en schoolkri­jt. Gewoon met een schoolkri­jt­je een grens trekken, tot hier en niet verder. En ook een hele hand­i­ge tip, zorg dat het aan­recht schoon is en dat er geen eten­sresten zijn. Dus ik het hele aan­recht schoonge­maakt en de vuil­nis­bak toch maar op het balkon gezet. Ruikt ook veel friss­er in huis.

Maar wat is de boodschap van de mier?

Iedereen die op je pad ver­schi­jnt heeft een func­tie, ook zo’n klein zwart dier met kleine poot­jes, die vrolijk door je huis marcheert, niet een, maar een hele rij achter elka­ar. In mijn boekenkast staan enkele boeken over dieren, nog uit mijn tijd dat ik werd begelei­dt door een sja­man­is­tisch heal­er. Op een van de planken staat het boek: luis­teren naar dieren van Ted Andrews.

In dit boek staan opgeschreven spir­ituele en magis­che lessen uit het dieren­rijk als sleu­tel tot zelfken­nis en bewustz­i­jnsver­ruim­ing. De mier staat voor ijver, vli­jt en dis­ci­pline. Het is een dier dat vier keer zijn eigen lichaam­skracht kan dra­gen. Het is een zeer soci­aal dier dat in staat is grote pro­jecten tot stand te bren­gen. De mier kan je leren je intrin­sieke kracht­en dus­danig te richt­en, dat je in staat bent je lev­en en de omstandighe­den daar­van hele­maal van de grond af opnieuw vorm te geven en te herscheppen.

Wouw, wat een bood­schap in dit moment, ik met mijn knieb­lessure. Een moment dat mij doet herin­neren aan 2006, hoogzwanger, een lies­breuk weinig tot geen inkom­sten.  Ga ik het red­den met mijn bedri­jf. Wat is mijn intrin­sieke kracht? Zijn vra­gen die ik mij toen zek­er heb gesteld. Vra­gen die ik mij in 2018 weer stel: ga ik het red­den, kan ik weer net als toen door mijn intrin­sieke kracht te richt­en mijn bedri­jf opnieuw vorm geven en herscheppen.

De intrinsieke kracht

Intrin­sieke kracht is de kracht die jou in staat stelt te schep­pen zon­der dat het je veel moeite kost. De afgelopen jaren heb ik mij gehouden aan een dagelijkse dis­ci­pline van Yoga, Pilates en med­i­tatie. Ondanks mijn blessure ver­baas ik mij wat ik nog kan doen, mijn lichaam voelt goed en krachtig. De vrucht­en van een jaren lange ijverige dis­ci­pline. Op dit moment heb mijn train­in­gen aangepast aan mijn knieb­lessure. Door­gaans is mijn geest ontspan­nen en rustig. De afgelopen jaren heb ik mijn yoga en pilatesstu­dio gere­aliseerd, veel les gegeve, mijn dochter van kleine baby zien groeien naar een ijverig meis­je dat het heer­lijk vin­dt om naar school te gaan en pre­cies weet wat ze wil. Mijn intrin­sieke kracht is het ver­mo­gen om andere te inspir­eren, niet op te geven als het even tegen­z­it, bli­jven vertrouwen op mijn intuïtie en gelijk de mier een project tot stand kan brengen.

Na de zomer­vakantie gaat mijn dochter naar de mid­del­bare school en gaat deze vli­jtige mier verder met het her­schep­pen en vorm geven van haar yoga en pilatesstu­dio: Bodyflex 100% Catharina. 

Oh ja, en die mieren die lopen in ieder geval niet meer door het huis, tegen­wo­ordig zie ik ze alleen nog vrolijk marcheren langs de rand van mijn balkon!

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens
<
>

Bookmark and Share

Ganesha en een reis langs de zeven chakra’s

Binnenkort verschijnt mijn nieuwe boekje: Ganesha en een reis langs de zeven chakra’s. Inspiratie tot het schrijven van dit boekje kreeg ik door  een verzoek van een meisje. Als verjaardagspartijtje wilde ze graag een keer les krijgen in mijn Yogaschool samen met haar vriendinnen. Voor haar en haar vriendinnen maakte ik een les. Voor deze les zocht ik een onderwerp uit, het werden de zeven chakra’s. Degene die daar een mooie rol bij kon spelen was Ganesha.

Gane­sha is een hin­doeïstis­che God, die staat voor wijsheid en ken­nis. Hij is de god met het hoofd van een olifant, die helpt om obstakels te ver­wi­jderen en die staat voor een nieuw begin. Hij is een van mijn favori­ete goden bin­nen de Yoga en zijn mantra is een van de mantra’s die ik graag gebruik om mijn gedacht­en tot stil­stand te bren­gen. Met zijn mantra open ik het boek. Ook kinderen vin­den het heer­lijk om deze mantra te zingen:

OM GAM GANAPATYE NAMAHA’, 

Zeg de woor­den maar een paar keer op en voel wat het met je doet: OM GAM GANAPATYE NAMAHA’.

Na een paar keer opzeggen kun je ze ook gaan zin­gen. Doe maar, voel maar.  “Doe maar, voel maar,” woor­den die iedere Yogado­cent tegen je zegt tij­dens een Yoga les. Yoga is voe­len en ervaren, waar de energie stroomt en waar de energie niet stroomt. 

De chakra’s zijn wie­len van energie. Je kunt deze chakra’s niet zien, wel kun je je aan­dacht richt­en op deze wie­len van energie door het doen van Yoga oefenin­gen, ademhal­ing­soe­fenin­gen en het her­halen van spec­i­fieke klanken. In het boek­je schri­jf ik over de chakra’s en staan Yoga oefenin­gen. Ieder chakra heeft een spec­i­fiek ken­merk en the­ma dat aansluit bij onder­w­er­pen die we in ons dagelijks lev­en tegenkomen. 

Op dit moment zou je kun­nen zeggen dat we de wijsheid van Gane­sha nodig hebben om de obstakels op te hef­fen die er op dit moment wereld­wi­jd aan de gang zijn. Vei­ligheid, het is niet meer zo vanzelf­sprek­end, vei­ligheid behoort toe aan het eerste chakra. Het eerste chakra staat voor sta­biliteit en vei­ligheid. Waar de andere chakra’s voor staan dat kun je lezen in het boek: Gane­sha en een reis langs de zeven chakra’s. 

Het boek is vanaf 10 feb­ru­ari 2017 te koop bij Bodyflex 100% Catha­ri­na en kost € 19,95. 

Ook een keer je ver­jaardag vieren bij Bodyflex of mee­doen met de work­shop: Gane­sha en een reis langs de zeven chakra’s, op de web­site www.bodyflex.nl vind je een overzicht van de workshops. 

 

Bookmark and Share

Yoga voor Kids

Een vol­gende gen­er­atie Yogi’s?

Afgelopen week kreeg ik een groep kinderen van basiss­chool HSV op bezoek in de stu­dio. Hun juf had aan mij gevraagd of ik iets Yoga-achtigs in elka­ar kon zetten in het kad­er van hun nieuwe IPC-project: Gezond­heid en bewe­gen. Zelf zou ze ook mee­doen zodat ze er de komende weken tot aan de zomer­vakantie met de kinderen mee aan de slag kon gaan.

Een goed ini­ti­atief waar ik graag een steen­t­je aan bij wilde dra­gen. Zelf beoe­fen ik dagelijks Yoga en Pilates dus ik was heel blij dat de juf­frouw van mijn dochters klas deze vraag aan mij stelde. Het moest niet al te lang zijn; een work­shop van 10–15 minuten, met daarin ver­w­erkt de principes van gezond bewe­gen. Yoga is dan een pri­ma start­punt, dat onder andere als doel heeft de bal­ans te vin­den of te bewaren tussen activiteit (rajas) en inac­tiviteit (tamas) zodat er har­monie (satt­va) is.

Voor de work­shop zette ik een klein plan op papi­er waarmee ik een groep van 26 kinderen en een ent­hou­si­aste juf­frouw in 10 a 15 minuten hoopte te inspir­eren vak­er aan Yoga te doen. Om het te lat­en sla­gen liet ik mij lei­den door de vijf ele­menten van bewe­gen: uithoud­ingsver­mo­gen, kracht, bal­ans, lenigheid en ontspan­ning. Voor de stur­ing aan de groep besloot ik de groep te verde­len in de zon (ha) en de maan (tha) dat mij een ingang gaf de kinderen met deze twee tegengestelde energieën ken­nis te lat­en maken.

Klok­slag 11.00 uur hoorde ik een aan­tal ent­hou­si­aste kinder­stem­met­jes in de straat, daar kwa­men ze twee aan twee onder begelei­d­ing van de Juf en twee moeders.

Alle­maal leuke kinderen betraden ent­hou­si­ast de stu­dio voor een heer­lijk Yoga avon­tu­ur. downward dogEn dat was het, het was een geweldige ervar­ing de vol­gende Yoga oefenin­gen met hen te doen: Eerst de aan­dacht naar de adem, gevold door de zon­negroeten om het lichaam klaar te mak­en voor de wat krachtigere Kri­jgers en Vliegers, die de basis leg­den voor de bal­an­soe­fen­ing, Boom met de wan­de­lende tak.

slangGevol­gd door enkele lenighei­d­soe­fenin­gen: de Slang en de Muis, de Tang en de Halve Vlin­der, om ver­vol­gens naar bin­nen te keren met de houd­ing van de Schild­pad, Kni­jper op je Neus en te eindi­gen in de ontspan­ning­shoud­ing savasanaSavasana.

Tot slot mocht­en de kinderen uit­er­aard vra­gen stellen: er wer­den ver­schil­lende vra­gen gesteld van mogen we nog een houd­ing doen tot hoe word je Yoga lerares?

Het was een heer­lijk half uurt­je dat ik voor geen goud had willen mis­sen. Ook de juf en de begelei­dende moed­ers waren heel voldaan na het Yoga avontuur.

Nadat de groep was vertrokken voelde ik mij tevre­den, het was meer dan de moeite waard om Yoga te mogen delen met wie weet een vol­gende gen­er­atie Yogi’s!

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens

Ook een keert­je met je klas of een groep vrienden(innen) Yoga ervaren. Bodyflex 100% Catha­ri­na biedt work­shops: Yoga voor kids en ver­jaardags­feestjes voor kinderen. Voor meer infor­matie kun je con­tact opne­men met de stu­dio.

 

 

Bookmark and Share

99% is oefenen!

99% is prac­tice and 1% is theorie“ ‘.

Een quote van een groot ler­aar op het gebied van Ash­tan­ga Yoga, Patthabi Jois. Iemand die zijn hele lev­en heeft gewi­jd aan deze meth­ode, veel heeft geoe­fend en er voor heeft gezorgd dat deze meth­ode ook buiten India door velen wordt beoefend.

Een vorm van Yoga die een diepe werk­ing heeft op het lichaam en die er toe bij­draagt dat er een verbind­ing wordt gemaakt met iets dat verder reikt dan de geest. Zelf ben ik sinds de geboorte van mijn dochter iedere dag mijn Yoga mat opgaan om deze vorm te oefe­nen. In het begin omdat dit een vereiste was voor mijn oplei­d­ing en tegen­wo­ordig omdat ik mij een lev­en zon­der niet kan voorstellen.

Na de bevalling van mijn dochter kon ik niet meer gemakke­lijk naar rechts kijken of gemakke­lijk voorover buigen. Mijn lichaam was volledig uit bal­ans en ik had een behoor­lijk trau­ma in de rechterkant van mijn lichaam. In het begin was het voor mij zek­er geen pret­je om de oefenin­gen te doen, maar met het te behalen papiert­je in het vooruitzicht was ik bereid dagelijks mijn mat op te gaan. Dit papiert­je was slechts een mid­del, want gaande het pro­ces kwa­men de voorde­len van deze vorm van Yoga voor mij steeds duidelijk­er op de voorgrond.

Mijn lichaam­sklacht­en namen af, ik kan weer naar rechts kijken en voorover­buigen. In de afgelopen 8 jaar ben ik zelden ziek geweest, is mijn lev­en volledig veran­dert, wordt met min­der arbeid meer energie geleverd en is er een steeds beter con­tact ontstaan met  iets wat verder reikt dan de geest: de ziel of de spir­ituele essentie.

Deze vorm van Yoga die haar basis vin­dt in Hatha Yoga, de fysieke kant van Yoga, verbindt ons met de sub­tiele lichamen waarover we beschikken en zorgt ervoor dat we ons weer hier­mee kun­nen verbinden. Yoga betekent verbinden, verbinden met het zelf, heel maken.

Ash­tan­ga Vinyasa Yoga kan deze verbind­ing tot stand bren­gen, als je regel­matig oefent. Door regel­matig te oefe­nen zal je de voorde­len van deze vorm van Yoga ervaren. Natu­urlijk zullen er hobbels zijn, zal je geest zeggen: “Ja, maar”. Wat slechts een truc is om je weg te houden van iets dat  mooier is en je meer zal bren­gen: Je ware essen­tie, je pure zijn. Die geduldig wacht op het moment dat je begint met oefe­nen: 99% is oefe­nen en 1% is the­o­rie. Oefen geduldig en je zult de voorde­len ervaren!

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens

 

Bookmark and Share

Bodyflex 10 jaar open!

In 2004 besloot ik mijn aer­o­bic schoe­nen aan de kant te zetten en mij volledig te wij­den aan het geven van Yoga en Pilates lessen in een pand waar ik zeven maan­den met man en macht aan had gew­erkt. Op 30 juni 2004 ging de deur van Yoga en Pilates stu­dio Bodyflex 100% Catharina open voor publiek.

Tien jaar lat­er een kleine terug­b­lik op 10 jaren waarin alles voor­bij kwam, vreugde en ver­dri­et, vasthouden en loslat­en, ontwikke­len en verdiepen, veran­der­ing en groei. Geen moment had ik willen mis­sen en door mijn dagelijkse train­in­gen wist ik mij staande te houden in jaren waarin de cri­sis voor­bij kwam in Europa. Een cri­sis die tot nadenken lei­d­de voor velen, een cri­sis die ook tot bewust­word­ing kan lei­den, dat het anders mag. Beter met de aarde omgaan beter met de energie omgaan, beter met de bron­nen omgaan waarover we kun­nen beschikken. Anders begint bij jezelf.

Voor mij in ieder geval wel. Cri­sis is een keer­punt. 10 jaar gele­den maak­te ik een keer­punt. Begon mijn weg terug naar mijn inner­lijke bron. Een bron waarin alles is te vin­den om het dagelijks lev­en aan­ge­naam te mak­en. Te kun­nen voorzien in de basis­be­hoeften: sta­biliteit en vei­ligheid, liefde en geluk, een gezonde basis voor een har­monieus leven.

Alhoewel het eerst niet van een leien dak­je ver­liep, ging het steeds beter, een eigen dagelijkse train­ing op te bouwen in Yoga en Pilates. Om deze train­in­gen te kun­nen inplan­nen in mijn dag heb ik heel wat over­tol­lige bal­last moeten lat­en gaan. Bal­last waar­van ik soms niet wist hoe het eigen­lijk in de weg zat. Maar door de oefenin­gen per­fect wer­den aangegeven, waar het voor obstakels zorgde. Door geduldig te bli­jven oefe­nen, iedere keer weer met de juiste inten­tie en wil, veran­derde de obstakels. Kwa­men er steeds meer mogelijkhe­den en vrucht­en op mijn pad.

Wat begon met het geven van een les om anderen te inspir­eren dagelijks aan Yoga en Pilates te doen is gegroeid naar een stu­dio waarin je terecht kunt voor: groep­s­lessen, per­son­al train­ing, work­shops, oplei­d­ing Bodyflex Pilates mat, inten­sieve Yoga train­ing het A B C van Yoga en Yoga week­enden.

Yoga en Pilates hebben mij de afgelopen jaren goed onder­s­te­und en terug gebracht naar mijn inner­lijk bron waaruit ik dagelijks kan put­ten. Behalve dat ben ik de afgelopen jaren trouw gebleven aan mijn dagelijkse train­in­gen op de mat of in sukhasana, zodat ik in tij­den van cri­sis door kon gaan waar ik ooit aan was begonnen. Alhoewel het soms heel onmo­gelijk leek, zoals de lotus houd­ing niet voor een ieder vanzelf­sprek­end is, ben ik blij dat ik in 2004 mijn aer­o­bic schoe­nen aan de kant heb gezet. Verder ben gegaan op blote voeten om geduldig en met groot vertrouwen te bli­jven oefe­nen om te kun­nen voorzien in mijn basisbehoeften.

Dank aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt.

Namaste, Catha­ri­na Blijlevens

www.vimeo.com/99334364

Lotus staat voor zuiv­er­heid, ondanks dat de plant wortelt in een moerasachtige bodem, zullen zijn bladeren en bloe­men er nooit mod­derig uitzien.

 

 

 

 

 

 

Bookmark and Share

Vakantie bestemming 2012

2012, een bij­zon­der jaar, vol­gens som­mige het jaar waarin de aarde ver­gaat. Een voor­spelling van oude cul­turen gebaseerd op basis van de stand van de ster­ren en de plan­eten. Als deze voor­spelling klopt zou dit je laat­ste zomer­vakantie kun­nen zijn.

Kor­tom reden om eens flink uit te pakken. Alleen wat is nu eigen­lijk vakantie. Is dat in de auto stap­pen vol­gepakt op weg over de route du soleil met vele anderen. Het gevaar over­al loerend, mooie land­schap­pen onder­weg waarne­men, door tun­nels reizend door de bergen of onder de zee. Hoogvliegend boven de wolken vol span­ning naar je droombestem­ming. Of is het gewoon bli­jven waar je bent en het beste ervan mak­en. Of is het geen vakantie. Hoef je je niet op te laden, ben je niet uit­ge­blust. Is je lev­en van alledag in bal­ans en hobbel je gemakke­lijk van dag naar dag, geni­etend van moment naar moment zodat je eigen­lijk de defin­i­tie van het woord vakantie niet kent.

Zelf heb ik de beteke­nis van dit woord nog niet opge­zocht, maar wil ik het omschri­jven als afs­tand nemen van je dagelijkse omgev­ing je ver­plaat­sen naar een andere omgev­ing om daar weer het overzicht te vin­den of de nodi­ge energie op te doen. Hoeveel tijd heb je daar voor nodig? Dat kan al in een “split moment” gebeuren.

Hoe blij wor­den de mensen niet hier in Ned­er­land als dan ein­delijk eens de zon schi­jnt en we met z’n allen kun­nen neer­strijken op ons prachtige strand in dit fan­tastis­che land. Waar zek­er veel regen valt maar waar ook heel veel groen om ons heen is. Groen de kleur van het hartchakra en als je daar goudgeel van de zon mee verbindt dan wordt iedereen blij als een onschuldig kind.

Vorige week scheen hier in ons land de zon en begaf ik mij met Char­ly naar het strand. Geni­eten van de zee en de zon, het mooie uitzicht, de fijne sfeer het was echt een fijn moment. Na twee dagen pak­ten helaas de wolken weer samen en viel de regen weer vrolijk op ons neer. De grote vraag is laat je je hier­door rak­en of kun je nog steed bli­jven in dat moment.

In het moment waar alles goed was en fijn, je even niet dacht maar de zon op je liet schi­j­nen  en jij weer­spiegelde wat de zon jou gaf, een moment van tevre­den zijn, gelukkig zijn, resonerend op de zon, je hart gevuld met liefde, volledig ver­bon­den met de bron. Dan maakt het niet uit waar je je bevin­dt gewoon door te zijn, te geni­eten, op de plaats stil, dat is voor mij vakantie, even geen presta­tie, moeten of wil, maar thuiskomen en je verbinden met je hart. Daar is de stilte, het con­tact en de har­monie, vind je het overzicht zodat je opge­laden weer terug kan keren in het lev­en van alledag.

2012 bestem­ming hart of Ana­ha­ta. Ana­ha­ta wat betekent onges­la­gen klank, het is het gelu­id dat niet veroorza­akt wordt door het tegen elka­ar slaan van twee objecten. Maar het is het inner­lijk gelu­id van de ervar­ing van harmonie.

En zoals je weet ieder einde is ook weer een nieuw begin. 

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Feet Basic by Soap

Op woens­dag ben ik tegen­wo­ordig overdag vrij. Een priv­i­lege wat ik mij sinds een jaar of twee heb geschonken na een elle­lange stri­jd tussen wel of niet. Maar twee jaar gele­den besloot ik mij te houden aan deze sim­pele opdracht: een dag voor jezelf overdag vrij mak­en. Mid­den in de week woens­dag was daar­voor een goede keus.

Nor­maal breng ik op deze dag Char­ly naar school maar die heeft sinds deze week zes weken vrij van school. Even lekker bijkomen van haar tweede school­jaar. Dus van­daag voor mij geen boter­ham­men smeren voor het broodtrom­melt­je en gezel­lig met de dame naar school toe lopen, maar heer­lijk uitslapen.

En dat was ook het beste wat je kon doen op deze dag die wel heel erg nat begon. Met bakken kwam het water weer eens uit de hemel. Ik hoopte op wat droger weer, want van­daag had ik mijzelf een trak­tatie beloofd. Ik zou mijn voeten die iedere dag trouwe dienst doen in mijn werk lat­en ver­wen­nen. Onlangs had ik van een paar dames een kadobon gekre­gen van Soap. Een  bedri­jf wat han­delt in alles wat met schoonheid te mak­en heeft. Je kan hier  werke­lijk van alles lat­en doen. Ik was blij met de kadobon want ik was al een tijd­je op zoek naar iemand die mijn voeten wilde ver­zor­gen die dagelijks dienst doen in Samas­thi­ti­hi en andere Yoga houdingen.

Met mijn slip­pert­jes in mijn tas wan­delde ik  door een inmid­dels droog Den Haag naar de plaats van bestem­ming, het Noordeinde. En dat was geni­eten  wan­de­len over het Lange Voorhout een mooi stuk­je Den Haag wat op dit moment is voorzien van aller­lei kun­st, via de Heul­straat naar het Noordeinde waar ik nog even mijn gedacht­en liet afd­walen naar het verleden. Ik passeerde een huis wat ik ooit had bezocht om eventueel te gaan bewonen.

Mijn gedacht­en vol­gend werd ik nog bij­na geschept door een omhoogkomend paalt­je. Ja, je leest het goed. Hier in Den Haag hebben ze het cen­trum voor het autover­keer afges­loten en kan het voorkomen dat er plot­sel­ing een paal omhoog komt nadat een auto dit gebied heeft ver­lat­en. Maar gelukkig het was slechts een lichte stru­ikel­ing en een kleine afd­wal­ing naar het verleden, voor ik het wist stond ik voor pand van Soap.

Bij bin­nenkomst mocht ik plaats nemen aan een tafel, waar ik een goed overzicht had over de hele zaak. Een mooi strak ingerichte zaak  met een duidelijk con­cept. Ik vind dat alti­jd mooi als een idee goed is uit­gew­erkt en goed is neergezet. Aan de tafel  wer­den ook twee jonget­jes gestald die met hun moed­er waren meegekomen. Zij had­den een tablet bij zich waar ze alle­maal spel­let­jes op kon­den doen ter­wi­jl mama haar voeten laat doen. 

Na enkele minuten werd ik opge­haald door een dame. Op een grote bank die ik al vanaf de tafel had gespot mocht ik plaats nemen, in totaal waren er vier plaat­sen op de bank, tegen­over deze bank waren alle­maal kleine tafels voor de han­den of de man­i­cure. Ik werd geholpen door Johan­na, een dame die zich verontschuldigde voor haar ned­er­lands.  Ze vraagt aan mij wat de bedoel­ing is. Ik antwo­ord: een Feet Basic.

Tij­dens de  behan­del­ing praat­te Johan­na af en toe met mij, van gebrekkig ned­er­lands naar vloeiend engels von­den wij elka­ar ter­wi­jl zij mijn voeten onder han­den nam. Ze gaf me een com­pli­ment voor de soe­pele voeten, met weinig eelt. Aan het einde kre­gen mijn tenen nog een kleur. Voor­dat ze mijn tenen van kleur ging voorzien vroeg ze naar mijn slip­pers. Deze wer­den eerst aan mijn voeten gedaan, ver­vol­gens vlocht zij een opgerolde zak­doek tussen de tenen om mijn tenen te sprei­den. Dat is nog eens een bril­lant idee dacht ik, daar was ik zelf nim­mer op gekomen. Zelf heb ik van die teen­sprei­ders waar­bij je na enkele minuten denkt this is killing take them out. Maar dit was een veel zachtere manier. Die ga ik onthouden thanks for the inspi­ra­tion.

 Nadat de tenen van een kleur waren voorzien mocht ik plaats nemen aan een andere muur waar ik mijn voeten in een ruimte kon steken. Nadat ik mijn voeten in de ruimte had geplaatst begon er lucht te blazen zodat de nagels sneller kun­nen dro­gen.  Geweldig! Mijn hemel wat is de mens toch geni­aal en inge­nieus. Over­al wordt iets voor gevon­den. Ik kon bli­jven zit­ten ter­wi­jl mijn tenen droogden. 

Ter­wi­jl ik daar zat bladerde ik door de Hap­pinez, een mag­a­zine waarin mijn ogen bleven hangen bij een artikel Talk­ing Stick. Dit is een rit­ueel waar­bij je alleen iets mag zeggen als je de stick in han­den kri­jgt. Het was een leuk artikel en het bracht mij op een idee voor de ver­jaardag van Char­ly want hoe kri­jg je meer dan een kind stil. Tablets dat had die andere moed­er mij lat­en zien maar zou het ook lukken met een Talk­ing Stick.

Onlangs was ik met Char­ly bij La Caldera geweest op uitn­odig­ing van een van mijn vriendin­nen. Char­ly had daar niet een Talk­ing Stick gemaakt maar wel iets wat er heel erg op lijkt, een tover­staf. Ach, dacht ik, dat is leuk. Char­ly wil namelijk deze vriendin van mij op haar ver­jaardag vra­gen zodat zij op haar ver­jaardag deze tover­stafjes kan mak­en. Vol­gens Char­ly bestaat dat hele­maal niet een staf die kan tov­eren maar eens kijken of dit wel lukt met een groep kinderen het rit­ueel Talk­ing Stick doen. Afi­jn, weer een idee rijk­er en dat alle­maal door Feet Basic.

En mijn voeten, die voe­len heer­lijk en ik was heel erg blij met deze lieve gift van drie lieve vrouwen die ervoor zorgden dat ik hier terecht was gekomen.  Geheel voldaan wan­delde ik met de opgerolde zak­doek­jes tussen mijn tenen door een droog Den Haag, over de Mau­rit­skade terug naar huis, voldaan van deze fijne behan­del­ing en inspi­raties die ik had opgedaan.

Soap treat­mant, ik kan het je aan­raden, ik was in ieder geval blij met hun menukaart en de keuze die ik had gemaakt: Feet Basic. Mijn voeten zijn blij en ik ben gein­spireerd. Voldaan stapte ik aan het einde van deze woens­dag weer op mijn yoga­mat. Voet­jes naast elka­ar, gewicht gelijk verdeeld over links en rechts in Samas­thi­ti­hi, eerst de aan­dacht naar de voeten en van­daar uit een sta­biele houd­ing opbouwen.

Catha­ri­na Blijlevens

Foto door Har­ry Langenberg 

Soap Treat­ment Store , Noordeinde 136 A, Den Haag

Bookmark and Share

Ode aan mijn Ganesha

Enkele maan­den gele­den ont­moette ik  in een winkel genaamd Big Baby­lon hier in Den Haag, deze Gane­sha. Ik was op slag ver­liefd. Ik kon er niet zomaar voor­bij lopen en vroeg de verkop­er naar de pri­js. Op dat moment had ik het geld niet op zak en ook niet op mijn bankreken­ing staan. Boven­di­en het was een lood­zwaar beeld en niet zo gemakke­lijk te ver­plaat­sen ik had hier een tweede kracht bij nodig. Ik zei tegen de verkop­er: “Als het de bedoel­ing is dat hij mijn kant op komt dan bli­jft hij wel op mij wachten.”

Als ik thuis kom ver­tel ik Har­ry (mijn part­ner) over de Gane­sha. Dat ik hem ein­delijk had gezien, het beeld waar ik al een tijd naar op zoek was voor mijn yoga en pilatesstu­dio. Ook Har­ry ging naar de winkel en hij vond hem mooi. “Ja, die moet je gaan kopen.” Een week nadat ik het beeld had gezien had ik het geld en zijn we samen de Gane­sha gaan halen. Tegen­wo­ordig staat het beeld in de eta­lage van de stu­dio en kijkt hij vrolijk de straat in. Op de foto is hij wat opgepimt door Har­ry, met zijn foto­be­w­erk­ing­spro­gram­ma. Van nature heeft hij een donker groene kleur en staat hij op een med­i­tatiebankje. Wat was nu eigen­lijk de reden dat ik op slag ver­liefd was op dit beeld. Ik had al een tijd (bij­na 8 jaar) een stu­dio en pas veel lat­er kocht ik het beeld. Eigen­lijk was ik pas gein­ter­esseerd ger­aakt nadat ik in een peri­ode van een paar maan­den van twee dier­baren vriendin­nen in mijn omgev­ing een Gane­sha had gekregen.

Bei­de Ganeshás waren voor mij meegenomen uit India. Een van de dames is zelf geboren in India en woont tegen­wo­ordig in Ned­er­land. Zij heeft aan mij voor mijn ver­jaardag een prachtig sleutelo­phangrek­je gegeven met daarop een afbeeld­ing van een Gane­sha. Toen ik haar bedank­te voor haar gift heeft zij mij uit­leg gegeven over de Gane­sha. In India kun je op iedere belan­grijke T‑kruizing een tem­pel vin­den, in deze tem­pel staat een Gane­sha, de god die je helpt bij het mak­en van moeil­ijke keuzes of helpt met het oplossen van prob­le­men of uit de weg nemen van obstakels. Verder is hij ook de god van de core-sta­bil­i­ty of het gron­den, en maakt hij met zijn uiter­lijk een vrolijke indruk. Zij vond hem erg bij mij passen en daarom had ze hem aan mij gegeven.

Ik was zeer blij met haar uit­leg over deze god. Want nu viel voor mij ook op zijn plaats waarom ik mij ver­bon­den voelde met dit beeld, een god met het hoofd van een olifant, die een ver­wi­jz­ing heeft met gron­den of sta­biliteit creeren ook­wel core-sta­bil­i­ty.  Want wat is een god (voor mij een sym­bool van liefde) zon­der grond of sta­biliteit. Dan zweeft hij hoog in de lucht, miss­chien nog wel dezelfde liefde en kracht maar voor het menselijk oog niet waarneem­baar alleen maar te ervaren en te voe­len als we reizen naar het hart. Waar we door het loslat­en van ver­dri­et  van zak­en of per­so­n­en die er niet meer zijn weer kun­nen voe­len de liefde, de vreugde en de stilte van het hart. Om die stilte weer te ervaren is er soms het nodi­ge werk te ver­richt­en in het loslat­en van ver­dri­et, obstakels en andere zak­en op onze weg terug naar het hart.

Ik had een groot obstakel te nemen. Ik zat nog op een hoop oude pijn. Veroorza­akt in mijn ogen door meerdere man­nen waarin de eerste in deze lijn mijn vad­er was, en daarom was het andere beeld wat ik had gekre­gen zo doel­tr­e­f­fend. Een Gane­sha uit India met een stuk­je uit een van zijn oorschelpen. Hij had de reis van India naar Ned­er­land niet hele­maal goed over­leefd. Mijn eigen vad­er is overleden in 1991 aan de gevol­gen van kanker wat begon op zijn oorschelp als huid­kanker en waar­door hij tij­dens zijn lev­en een oorschelp moest mis­sen aan de rechterkant. De Gane­sha die ik kreeg miste op de zelfde zijde als mijn vad­er een stuk­je van zijn oorschelp. Een vad­er die er niet meer is maar waar­van ik toch zoveel sup­port kri­jg als ik een hin­der­nis heb te nemen of een obstakel uit de weg moet ruimen, dan is daar alti­jd de energie van mijn vader.

Een vad­er op wie ik heel lang boos was omdat hij mij ooit pijn had gedaan waar­bij hij een herin­ner­ing had hij gezet in het gebied rond mijn staart­been. Een obstakel wat ik lang met mij mee­droeg, maar als ik er tegen­wo­ordig naar kijk eigen­lijk zoveel sta­biliteit  en liefde heeft gebracht. In de train­in­gen die ik doe, Pilates op de mat en Ash­tan­ga Vinyasa Yoga was daar alti­jd de frus­ta­tie. Iedere keer kwam ik langs het gebied. Dan zou je zeggen: dan ga je toch iets anders doen. Klopt dat is een mogelijkheid reken­ing houden met mijn beperk­ing en er om heen trainen.  Maar dan is daar het moment: een van mijn train­ers vraagt mij plaats te nemen op de reformer om voor een groep stu­den­ten een oefen­ing te demon­steren: Tree. Voor deze oefen­ing is een voet in een lus geplaatst om sta­biliteit te geven en is het andere been opgetrokken naar de borst. Ver­vol­gens wordt gevraagd om dit been 3 keer te buigen en te strekken, dan het been lang te houden om ver­vol­gens het bekken te kan­te­len af te rollen langs de wervelkolom ter­wi­jl het been recht in de heup­kom omhoog bli­jft in de richt­ing van het pla­fond. Toen ik de beweg­ing uitvo­erde was een groot gekraak  hoor­baar. Alle medestu­den­ten in schrik. De train­er zegt doo­dleuk, “She is extreme, her case is extreme, she has an tail­bone that is stick­ing out, that is why i asked her to do it so you could see”.

Ik was dit hele voor­val ver­geten, maar onlangs op een Bhak­ti Yoga dag kwam ik een van mijn toen­ma­lige stu­den­ten tegen, en ze herin­nerde mij  aan wat er toen was gebeurd. Hoe vre­selijk ze het vond en zich nog kon herin­neren de pijn die van mijn gezicht was af te lezen. Ik luis­ter naar haar. Oh, heeft zij het zo ont­van­gen, dat ik pijn had. Ik schaamde mij des­ti­jds alleen dat ik het niet kon en ver­won­derde mij dat iedereen om mij heen het wel kon. Ik was alleen maar boos op hem door wie ik dit niet kon. Maar he: ik was “an extreme and excep­tionel case” dus het was hele­maal oke dat ik het niet kon, de woor­den gelovend van mijn train­er. Daar kan je in geloven en bli­jven hangen. Maar dat deed ik niet, ik dacht aan mijn oma, kan niet bestaat niet.

 Ik ging van de oplei­d­ing en besloot terug te gaan naar de Yoga oplei­d­ing daar hoefde ik dit soort idiote din­gen niet te kun­nen. Maar hoe grap­pig ook hier kwam ik weer bij het­zelfde obstakel, mijn oude pijn die zich had opge­hoopt rond mijn onder­rug en heilig­been. En ook al was het een hele bizarre keuze des­ti­jds om een oplei­d­ing waar ik opzat waar ik een kleine 5000,00 euro voor had betaald vroegti­jdig te ver­lat­en zon­der dat ik geld terug kreeg ben ik heel blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Ik ver­loor wat geld maar kreeg er een hoop vri­jheid voor terug. In de yoga vond ik de weg om de oude pijn op te lossen. Op het moment dat ik ging inzien en ervaren dat het een kwest­ie was van de juiste bal­ans vin­den tussen span­ning creeren en ruimte mak­en zodat de energie weer vrij kom doorstromen kon ik ook loslat­en mijn oude pijn. Lach ik om wat er ooit is gebeurd in het verleden wat mij heel lang heeft beperkt.

Tegen­wo­ordig kan ik mij vrij ver­plaat­sen door het gebied en ben ik niet meer een extreme en excep­tion­al case, maar gewoon mezelf, wetende dat het een uit­gelezen kans was om dieper te gaan, dieper naar bin­nen, de weg terug naar de sleu­tel die ik nodig had om mijn eigen kracht te vin­den. En of die sleu­tel nu in het hart of in het bekken gebied lag, feit is wel dat op het sleutel­rek­je wat ik heb gekre­gen je drie sleu­tels kan hangen.

Dus ik zou zeggen: Een in het bekken en onder­buik het gebied voor sta­biliteit en cre­ativiteit, een in het hart voor het ope­nen van het hart voor liefde en com­passie en een tussen de wenkbrauwen voor een helder zicht en weten. Helder wor­den de zak­en als je liefde­vol kan kijken naar de din­gen in het verleden, achter kan lat­en wat je niet bent  en kan omhelsen wie je wel bent dan maakt het niet uit wat je kunt of wat je weet dan deel je wat je bent.

Glim­lachend kijk ik tegen­wo­ordig naar mijn papa, mijn gane­sha, die mij de weg wees naar sta­biliteit, reizend langs mijn staart­been terug omhoog naar mijn hart, weten dat liefde uitein­delijk alle won­den heelt, en dat je daar soms iets voor moet opruimen. 

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share