Volle Maan

Gis­teren was het volle maan. De maan kent meerdere fases tij­dens deze fase volle maan ook­wel de fase van de moeder is veel actie door de bij­zon­der krachtige energie van de maan. Hier­van kun je gebruik maken bij de doe­len die net iet­jes meer kracht nodig hebben. Het is een fase die wordt vergeleken met het moed­er­schap, het is een fase van zor­gen, koesteren en voe­den. Deze kracht houdt drie a vier dagen aan.

Vol­gens de Ash­tanga tra­di­tie doe je dan geen yoga oefenin­gen, of beter gezegd: geen asana oefenin­gen of fysieke oefenin­gen. Een van de ler­aren op mijn weg die mij in Ash­tanga Vinyasa Yoga heeft onder­wezen leerde mij dat als je op deze dag tij­dens je oefenin­gen je een blessure oploopt je her­s­tel ervan langer duurt.  Hij zei, “als je besluit om je mat op te gaan en toch je oefenin­gen te doen, doe het dan mild.” Eigen­lijk zei hij, doe het in bal­ans met de werk­ing van de natuur en de zorg van een moeder. De maan is een sym­bool van de vrouw of van de vrouwelijke rit­ue­len. Een afgelei­dde van de maan is menstruatie.

Tij­dens de men­stru­atie laten we los waar we geen geboorte aan hebben kun­nen geven. Immers het eitje wat door mid­del van de eier­stokken is afgegeven heeft geen bevrucht­ing gehad en om het pro­ces van geboorte op gang te houden en de weg vrij te maken voor een nieuwe eitje laten we het onge­boren ei wat niet met leven of met het zaad van de man is bezield, los. We geven het terug aan de aarde. In de oude tijd en in som­mige tra­di­ties nog steeds wordt de vrouw in deze peri­ode van haar bestaan als onrein beschouwd of als in een fase waarin zij afs­tand moet doen van iets zodat er plaats of ruimte kan wor­den gemaakt voor een nieuw begin of nieuw leven, want dat is wat in essen­tie het eitje in zich draagt de mogelijkheid tot een nieuw leven of een nieuwe cre­atie. In som­mige cul­teren wordt de vrouw afge­zon­derd naar een spe­ciale plaats en dat is ook eigen­lijk vanuit het oog­punt van naar bin­nen keren een goede keuze. Want laten we eerlijk zijn het is geen fijne fase van de 28 dagen dat een maan­pe­ri­ode of men­stru­atiecy­cles duurt. Een van mijn andere ler­aren op mijn weg naar zel­f­re­al­isatie was een vrouw zij gaf zich uit voor iemand die vol­gens het sja­man­isme werkt. Zij zei ooit tegen mij, je bent in bal­ans als je men­stru­atie gelijk loopt met de fases van de Maan, ofwel een cycles van 28 dagen  met bij volle maan de eis­prong en met nieuwe maan de eerste dag van je men­stru­atie hebben.

Tegen­wo­ordig loopt mijn cycles 28 dagen. Alleen is het voor mij met volle maan sinds vorige maand de eerste dag van mijn men­stru­atie. Nog niet hele­maal in bal­ans met de maan, de maan die sym­bool staat voor vrouw of vrouwelijke kracht, de yin kant en de tegen­overgestelde kracht van de yang kracht is, maar in ieder geval wel dezelfde peri­ode. Tij­dens de volle maanavon­den organ­iseert deze ler­aar een Clan­moed­er­avond, een avond gein­spireerd op het boek van:  Jamie Sams, de der­tien oor­spronke­lijke Clanmoeders. Het boek gaat over de 13 manen en bevat spir­ituele lev­ens­lessen voor het ont­dekken van je vrouwelijke tal­en­ten en kwaliteiten. In het verleden deed ik mee aan deze avon­den, tegen­wo­ordig niet meer, het liefst onderga ik deze avon­den of mijn rit­ueel aan de maan alleen.

Gis­teren deed ik zoals iedere zondag­mor­gen trouw mijn ash­tanga vinyasa yoga reeks met in mijn achter­hoofd de ler­ing om op deze dag mild te oefe­nen zeker als je een blessure hebt. De afgelopen week was er een oude blessure de kop op komen steken, mijn rechterelle­boog gaf af en toe een paar nare steken. Ooit in het verleden werd ik ervoor behandeld. Tijdens mijn train­ing viel mij een voor­val van de dag ervoor in, een gesprek met een van mijn leer­lin­gen. Hij zei: “ja, maar ik wil verder kun­nen reiken.” Ik antwo­ordde hem: het is goed dat je een wil hebt want je wil brengt je zeker vooruit, hij verbindt je met je daad­kracht, maar als je nooit de tijd neemt om terug te stap­pen naar achteren en om aan­dacht te schenken van wat uit je intu­itie of intel­li­gen­tie wordt aange­bo­den dan loopt je wil de kans om tegen een blessure aan te lopen.

Ik nam dit mee in mijn eigen train­ing, laat ik mij niet lei­den vanuit mijn yang kracht maar vanuit mijn yin kracht of mijn verbind­ing met de maan zodat ik kan loslaten wat mij op mijn weg vooruit naar zel­f­re­al­isatie in het nu mij beperkt. Ik had een hele fijne train­ing, en ondanks dat mijn elle­boog goed voelde besloot ik toch na de train­ing een laat­ste vraag te stellen aan een orakel. Ik raad­pleegde mijn chakra kaarten een prachtige serie kaarten die antwo­ord geven indien je een klacht ervaart in het lichaam. Ik nam een kaart die betrekking had op mijn elle­boog klacht. Op de kaart stond de vol­gende affir­matie: Zeker en wijs tref ik iedere besliss­ing. Als ik een besliss­ing zou nemen dan  moest ik eerst de schep­pende kracht om hulp vra­gen door te ontspan­nen en te mediteren en mij in verbind­ing te stellen met mijn spir­ituele essentie.

Enkele uren na mijn train­ing brak mijn men­stru­atie door. De dagen waarop ik niet train maar me ontspan en medi­teer zodat ik mij kan verbinden met de schep­pende kracht van de maan of spir­ituele essen­tie. Ondanks dat het een volle maandag was, was het voor mij een nieuwe maandag.  Een goed moment om los te laten, op te ruimen en afs­tand te doen of terug te geven wat ik niet langer nodig heb. Wat je ook besluit als je het doet in over­leg met je schep­pende kracht kan het alleen maar lei­den naar iets goeds.

Catha­rina Blijlevens.

 


Ode aan mijn Ganesha

Enkele maan­den gele­den ont­moette ik  in een winkel genaamd Big Baby­lon hier in Den Haag, deze Gane­sha. Ik was op slag ver­liefd. Ik kon er niet zomaar voor­bij lopen en vroeg de verkoper naar de prijs. Op dat moment had ik het geld niet op zak en ook niet op mijn bankreken­ing staan. Boven­dien het was een lood­zwaar


Asana

Asana een san­skriet woord voor oefen­ing of zetel is een van de acht paden van yoga. Het is niet alleen een fysieke oefen­ing het kan ook een andere oefen­ing zijn, jezelf oefe­nen in het loslaten of ont­doen van gewoon­ten, aan­geleer­den gebruiken of han­delin­gen die een vertroe­beld beeld geven van de werke­lijkheid. Zelf stuitte ik onlangs op


Koekjes en Shiva

  “Mama, mag ik koek­jes bakken, mama mag ik een taart bakken?” Charly is gek op bakken. Iedere week weer wil ze iets bakken. Ze houdt van zoet of ze houdt van de din­gen met elkaar men­gen. Wie zal het zeggen? Ze vindt het in ieder geval een fan­tastisch pro­ces, een grote kom, meerdere ingre­di­en­ten er


Januari

Jan­u­ari, de eerste maand van het jaar. Een heer­lijke maand na een drukke peri­ode van afs­luiten, aan­dacht voor de kerst, de ker­stda­gen wel of niet met fam­i­lie, de laat­ste week van het jaar, dan afs­lui­tend met oude­jaars­dag en daar was het nieuwe jaar, 2012. Daar was het jan­u­ari. En nu ter­wijl ik dit schrijf alweer


Fijne kerstdagen en een liefdevol 2012

Bijna is het zover 2012. Het jaar van de grote veran­der­ing en vol­gens som­mige het einde van de wereld. Voor som­mige din­gen is het ook het einde en voor velen is het al duidelijk dat alles veran­dert, anders wordt. Deze veran­der­ing of dit einde het begon al veel eerder. Voor mij wel. Ik zie mij


Zeven

Hoe lang heb je deze winkel al? vraagt een dame die mijn winkel bezoekt voor de aan­schaf van een yoga­mat en een med­i­tatiekussen. “Bijna zeven jaar,” antwo­ord ik haar. “Zo lang al, zegt ze. Van­daag ga ik mijn mat uit­proberen en wie weet kom ik mor­gen nog terug, veel plezier met je train­ing.” Zeven jaar


Op tijd?

En kreeg ik bin­nen 3 dagen een antwo­ord. Ja, en van iemand heel dichtbij. Van iemand met wie ik het eerste con­tact ooit ben aange­gaan, van mijn moeder.  Op zater­dag aan het einde van mijn werkdag in de stu­dio ga ik tegen­wo­ordig naar mijn moeder. Dit op ver­zoek van mijn dochter. Ze vind het heel leuk


Push!

Push, of forceren, duwen iemand over een grens heen halen. Op vri­jdag rond het mid­dag uur raak ik in gesprek met een Anna, een mooie dame van azi­atis­che afkomst. Glim­lachend komt ze de winkel in. “Hallo, Catha­rina.” Begroet ze mij. Een week gele­den was ze al in de winkel. Ze was op zoek naar een aan­tal yoga


Moeilijk

De vol­gende dag kon ik mij gelukkig inhouden. Ook al was het even moeil­ijk even een moment van ik zal die deur­waarder eens bellen, ik deed het niet. Luis­terend naar de wijze woor­den van mijn dochter ter­wijl ik haar de vol­gende dag naar school breng: “Nee, zelf doen, alleen als het heel moeil­ijk wordt mag je helpen!”