Een vurige grote teen

Op eerste Pinks­ter­dag had ik geen vurige tong, maar een vurige grote teen. De hele nacht had ik last van steken gehad aan mijn grote teen. Een deel van mijn lichaam dat al enige tijd aan het zeuren was. Op mijn teen­nagel ontwikkelde zich een witte rand, die leek op een schim­mel. Het had al enige tijd mijn aan­dacht, ook had ik het gevoel dat er een ver­band was met koek­jes en ander zoet. Maar op eerste Pinks­ter­dag eiste mijn grote teen wel heel veel van mijn aan­dacht. Vroeger dan nor­maal werd ik wakker door de steken in mijn teen. Toch maar even scrollen op mijn tele­foon, nor­maliter is dit voor mij op zondagocht­end een ‘no go’. Maar de stek­ende pijn in mijn teen zorgde ervoor dat ik toch mijn tele­foon pak­te. Al snel kwam ik uit op de diag­nose: jicht. 

Symp­tomen van jicht: bran­derig gevoel, rode kleur en heel plot­sel­ing is het daar. Gelukkig werd er als advies gegeven dat ik gewoon mocht bewegen. 

Dus eerst mijn yoga­mat op voor mijn zondag rit­ueel: Ash­tan­ga vinyasa yoga. Na de yoga bood­schap­pen doen met man­lief en ver­vol­gens samen aan een vervroegde lunch. Een lunch die ik heb aangepast voor mijn grote teen, ik heb een aan­tal principes toegepast van de ayurve­da, min­der eten en voed­sel dat helpt bij ontstekin­gen. Op dat moment had ik een heel goed boek geleend bij de bib­lio­theek: Ayurve­da vanu­it het hart, geschreven door Lies Ameeuws.

Over ayurveda

Ayurve­da, ayur is lev­en en veda is weten, een van de sys­te­men waar een yogi ken­nis mee maakt. Ook ik heb wel eens een work­shop over ayurve­da gevol­gd. Het was alti­jd mijn wens om hier meer over te weten. Dan kan ik je het boek van Lies Amueeuws, Ayurde­da uit het hart heel erg aan­raden. Wat een heer­lijke schri­jf­ster, met veel ken­nis over ayurve­da. In het boek had ik net gelezen dat ziek­ten zich in zes fas­es aan­di­ent. Fase 1 en en 2 dis­bal­ans, er zijn nog weinig con­crete ziek­tev­er­schi­jnse­len, gevol­gd door fase 3 de lever gaat een rol spe­len, fase 4 het plaats nemen van een ziek­te, fase 5 een ziek­te man­i­fes­teert zich en tot slot fase 6; sta­di­um van com­pli­caties door ziekte.

Mijn grote vurige teen valt onder fase 5: jicht. Jicht is een hele pijn­lijke aan­doen­ing aan een van de gewricht­en, het is een voor­lop­er van reuma (fase 6). Jicht waarschuwt je nog, het is het oran­je op een sto­plicht, je kunt er nog wat aan doen. De ayurve­da gaat ervan uit dat alles te her­stellen is vanu­it de voed­ing en de spi­jsver­t­er­ing. Als daar iets niet goed gaat dan uit zich dat vroeg of laat in het lichaam. En ik had al enkele sig­nalen gekre­gen van mijn lichaam, een raar rand­je langs mijn teen­nagel, daar­voor rare witte bobbelt­jes onder mijn huid. Sporen had iemand tegen mij gezegd: “Je hebt een voetschim­mel opgelopen, beter je voeten afdrogen.” 

Maar afi­jn, het witte rand­je op mijn grote teen nagel had wel mijn aan­dacht, maar nog net niet de aan­dacht die het nodig had todat mijn teen begon te steken, pijn deed en hele­maal rood was, ken­merken van jicht.

Zondagocht­end, geen dok­ters, alleen naar de huis­art­sen post voor hele drin­gende gevallen was de bood­schap van het antwo­or­dap­pa­raat van de dok­ter­stele­foon. Daar viel mijn vurige teen niet onder dus hield ik mij aan het behan­delplan dat ik had gelezen in het boek: Ayurve­da uit het hart, eerst je ama (afval­stof­fen) uit het lichaam verwijderen. 

Ama, afvalstoffen

Ama, afval­stof­fen, bouwen zich op in het lichaam door voed­sel, medici­jn gebruik, weinig struc­tu­ur in je lev­en, stress. In mijn geval wist ik dat het door mijn voed­ing kwam. Iedere dag at ik een koek­je bij de koffie, ter­wi­jl ik weet: suik­er, je moet ervan af het is niet goed voor je. Dus toen mijn teen tegen mij begon te spreken, door vurig en heel erg te steken, dacht ik en nu is het genoeg, weg met die suik­er. Van­daag ga ik een verse ananas kopen. Dat is een veel beter idee dan een koek­je. Een verse ananas bevat eiwit­split­sende enzy­men die de spi­jsver­t­er­ing onder­s­te­unen en ontstek­ingsrem­mende eigen­schap­pen bevat­ten. Mijn koffie werd een groot glas goene thee, deze drank bevat veel antiox­i­dan­ten, die tegen ver­schil­lende huidaan­doenin­gen kun­nen vecht­en en helpen de oorza­ak van jicht te bestri­j­den. Jicht wordt veroorza­akt door een te hoog urinezu­ur in je lichaam. Verder besloot ik op eerste Pinks­ter­dag voor mij zelf een kitchiri klaar te maken.

Wat is een kitchiri?

Een kitchiri is een gerecht van rijst, linzen en kruiden. In dit geval koos ik voor de kitchiri die Lies Ameeus aan­raadt in haar boek Ayurve­da uit het hart om ama te ver­wi­jderen. Het is een vrij sim­pel gerecht dat je het best kunt eten als je in je lichaam een ontsteken­ing hebt ontwikkeld en ama wilt ver­wi­jderen. Dit is het recept van deze kitchiri die helpt ama te verwijderen: 

Week drie delen rijst en een deel mung­dal (gele linzen) vier uur in ruim water. 

Roost­er een halve lep­el mos­ter­dza­ad droog in de pan+halve lep­el komi­jn­za­ad of komi­jn­poed­er. Voeg hier­aan toe de rijst en linzen met vol­doende water, kruid het met een of twee doos­jes karde­mon, een stuk­je kaneel, een theele­pel gem­ber­poed­er of vers gesne­den gem­ber, een theele­pel kurku­ma, een snuf gemalen peper en wat zout. Laat koken zon­der dek­sel. Was het lekker? Dat niet, maar het gaf wel rust aan mijn teen en mijn lijf.

Het is nu ruim tien dagen gele­den dat ik een vurige teen had, in het moment is mijn teen weer rustig en ontspan­nen. Koek­jes die eet ik niet meer, in plaats daar­van een lekker stuk ananas. Wel zo gezond en goed voor je inner­lijke balans.

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens

Laat je inner­lijk stralen!

Bookmark and Share

Wil je ook ijs?

Wil je ook ijs? vraagt mijn lief. Niet ijs op het water omdat het win­ter is, nee, gewoon een lekker ijs­je na het eten als dessert.

Het was iets rond 18.00 uur dat hij mij de vraag stelde. Even twi­jfelde ik? Zal ik het doen, mijn avon­de­ten is nog niet geza­kt, past het ijs wel. En zek­er als hij vraagt wil je ijs, dan is het niet zomaar ijs, nee dan is het com­pleet. In dit geval een grote kom met daarin: Strac­ciatel­la ijs, aard­beien, sla­groom en daar boven op stuk­jes kruid­koek. Ja, het water loopt uit je mond alleen al bij de gedachte. Zo, ik zei ja, en at de hele bak ijs leeg.

Na het eten van het ijs, ging ik verder met waar ik mee bezig was, het mak­en van een hoes­je voor een med­i­tatie kussen. Iets dat ik heel fijn vind om te doen. Afi­jn, ik was lekker bezig en ineens vanu­it het niets was het daar, een sti­jve rechter bil. Waar komt die ineens van­daan dacht ik. “Doe even wat rek en strek oefenin­gen”, was het advies van mijn lief. Nou, dacht ik, dat is het niet, dit voelt anders, dit voelt niet als spier­pi­jn door een ver­keerde beweging.

Wat heb je gedaan?” vraagt hij mij. “Gewoon mijn oefenin­gen die ik alti­jd doe, dus dat kan het niet zijn.” Wacht eens even, denk ik, gis­teren miste ik een trap­tree met het afstap­pen van een lad­der die ik had gepakt om iets te zoeken waar­van ik dacht dat het wellicht op de boven­ste plank van de kast lag. Nee, dacht ik toen, dat is al te lang gele­den, dat had ik dan gemerkt van­mor­gen met opstaan en toen was alles nog goed. Nee, het is lat­er gebeurd. Het ijs, dat is het geweest.

Het is heer­lijk hoor een ijs­je maar het doet wel iets met je sys­teem. Althans met mijn sys­teem, er zit­ten wat ingrediën­ten die in mij voor een hoop onrust zor­gen. Ijs is voed­sel dat je lichaam in begin­sel niet nodig heeft, het is lekker maar het zorgt voor een hoop, Ama. Dit is een term die je tegenkomt in de Ayurve­da, ayur=lev­en en veda=ken­nis of weten­schap, Ayurve­da is ken­nis van het lev­en. Ama is afval dat zich in het lichaam ophoopt. In mijn geval gebeurde dit in mijn rechter bil, ja het ijs was lekker maar ik wist dat het voor mij gevol­gen zou hebben. De Ayurve­da zegt niet dat ik het ijs niet mag eten.

De vol­gende richtli­j­nen inza­ke het nut­ti­gen van voed­sel vond ik in mijn boek: het Ayurvedisch kookboek

  • Voed­sel behoort warm te zijn (gekookt)
  • Voed­sel hoort lekker te smak­en en goed te vert­eren te zijn
  • Voed­sel behoort in de juiste hoeveel­he­den gecon­sumeerd te wor­den: niet te veel en niet te weinig
  • Voed­sel behoort op een lege maag genoten te wor­den, pas nadat de vorige maalti­jd ver­teerd is en niet eerder
  • De effecten van het genut­tigde voed­sel dienen elka­ar te ver­sterken en niet tegen te werken
  • Voed­sel behoort in een aan­ge­name omgev­ing genut­tigd te wor­den en met de geschik­te mid­de­len om ervan te genieten
  • Haastig eten is uit den boze,
  • maar eten mag ook geen lang­durig gebeuren worden
  • Het is het beste om met aan­dacht te eten
  • We dienen alleen voed­sel te eten dat goed is voor onze con­sti­tu­tie en bij onze geestelijke en emo­tionele aard past (chara­ka, pxxxv)

Duidelijk zou ik zeggen, als ik mijn bak ijs langs deze regels haal. Het smaak­te goed, maar mijn lichaam had er moeite mee om het te vert­eren. Het was teveel, was het min­der geweest dan had mijn lichaam er vast iets min­der heftig op gereageerd. Maar nu was het net alsof ik op het ijs was gevallen, boem, op mijn rechter bil. Hoe lang gaat dit duren dacht ik? Min­stens 24 uur en dan is het opgelost, kreeg ik door.

En dat was zo, na een onrustige nacht als­gevolg van de sti­jfheid in mijn rechter bil en nog wat malaise de vol­gende dag, was het 24 uur lat­er voor­bij. De sti­jfheid in mijn rechter bil was weg en ik wist weer dat de vol­gende keer als mijn lief aan mij vraagt: wil je ijs? Ik antwo­ord: “is goed maar graag een klein bol­let­je ijs, veel aard­beien en een klein toe­f­je slagroom!”

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens

 

Bookmark and Share