Zeven

Hoe lang heb je deze winkel al? vraagt een dame die mijn winkel bezoekt voor de aan­schaf van een yoga­mat en een med­i­tatiekussen. “Bij­na zeven jaar,” antwo­ord ik haar. “Zo lang al, zegt ze. Van­daag ga ik mijn mat uit­proberen en wie weet kom ik mor­gen nog terug, veel plezi­er met je training.”

Zeven jaar gele­den begon ik mijn droom of impuls. Iets wat eerst naast mijn gewone baan liep als een soort hob­by, les­geven, waar­door ik nauwelijks ruimte had voor mijzelf of voor mijn ontwik­kel­ing. Eigen­lijk door twee raadgevin­gen van mensen om mij heen of beter drie kwam mijn bedri­jf een winkel met een stu­dio tot stand. De een was van mijn inmid­dels ex-vriend, de ander van mijn ex-col­le­ga die samen met mij een afdel­ing coordi­neerde maar achter de scher­men mij volledig afbrandde bij onze geza­men­lijk man­ag­er en de laat­ste kwam van een van mijn yogaleer­lin­gen wederom een mooie azi­atis­che dame, Sue. Zij was degene die het zaad­je deed ontluiken of bij mij plantte. “Zou het niet geweldig zijn een winkel aan de voorz­i­jde waar je al die leuke broeken kunt verkopen en dan een stu­dio aan de achterz­i­jde waarin je tussen de bedri­jven door een yogales geeft.”

Ja, en wat bezielt je dan als je tegen­over je woon­huis een bord te huur ziet staan boven een pand wat de juiste afmetin­gen heeft voor zo’n project, en dan denkt: laat ik het gewoon doen. Een eigen yogas­tu­dio begin­nen met een winkel aan de voorz­i­jde waar ik broeken en shirts kan verkopen. Wat was het­geen waar de dame op resoneerde waar­door ik deze stap nam zeven jaar gele­den. De pow­er had ik. Ik kon werken als een paard, ik had de juiste leefti­jd, 37 jaar, nog vol­doende energie en nog een klein rest­je geld op de bank van een huis wat ik met vette winst in 1996 had verkocht. Mijn vrien­den verk­laar­den mij voor gek. Zek­er nadat het pand was gestript. Mijn hemel dat zag er even anders uit. Maar na zes maan­den ver­bouwen met enkele con­flicht­en en wat tegensla­gen die bij zo’n ver­bouwing horen was  op 30 juni 2004 de stu­dio met aan de voorz­i­jde een winkel een feit en kon ik mijn eerste yoga en pilates lessen op eigen locatie begin­nen. Nog wat zak­en los lat­en, mijn baan bij de gemeente en mijn bijbaan bij een health club. Maar eind 2004 was ik volledig zelf­s­tandig. Het was niet meer een op hol ges­la­gen hob­by maar het zaad­je wat werd geplant had vorm gekre­gen, een yoga en pilatesstu­dio tegen­over mijn woonhuis.

Zeven jaar verder,  30 juni 2011, de stu­dio is er nog steeds maar wat een fas­es van de maan heeft dit bedri­jf door­lopen. Ook hier nieuwe maan, volle maan en afne­mende maan. Veel tijd voor mijzelf en mijn ontwik­kel­ing. Beter afwik­kel­ing, afwikke­len van de din­gen die ik niet ben. Veel loslat­en. De winkel nog maar een paar broeken, meer ruimte voor yogagere­la­teerde pro­ducten en meer een ont­vangst ruimte van de stu­dio waarin ik het meest ben. Om zelf te trainen, om les te geven in groepsver­band of op basis van per­son­al train­ing en sinds vorig jaar ook anderen oplei­dt tot trainer.

 Nee, zo had ik het zeven jaar gele­den niet gezien. Toen ik dacht laat ik het gewoon doen. Zeven een magisch getal, zeven dagen in de week. In zeven dagen werd de wereld geschapen, waar­van hij er op een rustte. Zeven magere jaren en zeven vette jaren. De afgelopen zeven jaren waren op bepaalde gebieden mager en op bepaalde gebieden magisch. Maar de gebieden waarop ze mager waren bracht­en voor mij ook de meeste winst.

 Terugk­ijk­end 7 jaar verder, 7 jaar yoga en pilates lessen geven in een omgev­ing met zoveel liefde tot stand gebracht. Waar zes dagen per week in de ocht­end of in de avond les wordt gegeven en op een dag per week wordt gerust. Kan ik alleen maar zeggen wat ben ik blij dat ik de raadgev­ing van de jonge dame heb gevol­gd. Al was het niet makke­lijk en onderg­ing ik een hoop momenten waarin ik behoor­lijk op de proef werd gesteld ben ik blij de stap te hebben genomen. De groot­ste uitdag­ing was wel, moed­er wor­den en mijn droom niet opgeven. 

Mijn dochter was voor mij een nieuwe maan. Ze werd ook geboren met nieuwe maan. Door haar kon ik door veel veran­derin­gen gaan.  Vertrouwend op haar ritme bleef ik bestaan. Rust, regel­maat en rein­heid is wat zij mij bracht. Drie tover­wo­or­den die mede hebben geholpen om na 7 jaar nog te bestaan en  verder te  gaan met mijn droom die begon als een impuls. Eerst klein als een zaad­je van een bloem, maar langza­am een duidelijke groei, omdat hij ging langs de boog van zeven. De boog van zeven zo is hoe ik hem noem, sym­bol­is­erend de wervelkolom met de zeven chakra’s. Kleine energiecentra’s gele­gen langs de wervelkolom voor het blote oog niet waarneem­baar maar voor iedereen zeer voel­baar als je bereid bent het pro­ces aan te gaan van afwikke­len zodat het zaad­je wat ooit werd gep­land kan groeien tot de bloem die het in essen­tie is. De zeven waar ik dagelijks langs beweeg als ik mijn yogaoe­fenin­gen of mijn pilate­soe­fenin­gen doe. Deze boog bracht mij waar ik nu ben.

Zeven jaar verder, nog steeds heel blij dat ik heb geluis­terd en mijn hart heb gevol­gd, ook al leek het soms onmo­gelijk was het de kracht van het getal zeven wat mij verder bracht. Zeven het getal van de schep­per of schep­pende kracht, een kracht die wij alle­maal in ons dra­gen onze eigen inner­lijke kracht. Alles wat het nodig heeft is liefde, vertrouwen en geduld. Dat was mijn winst in de afgelopen zeven jaar, dat met geduld, vertrouwen en liefde ieder zaad­je kan wor­den wat het in essen­tie in zich draagt.

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Bron

Bron, mijn bron,

mijn inner­lijke zon.

Jij diep van binnen

die het niet kent ver­liezen of winnen.

Die daar alti­jd is,

nooit heb je het mis.

Uit mijn bron zuiver en puur,

geen twi­jfel, wel helder en vuur,

Vuur en passie,

schenk je mij, helpt mij met mijn missie.

Je vult liefde­vol mijn bestaan.

Met jou kan ik veilig op pad gaan.

Dank lieve bron,

mijn mooie zon!

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Glimlach

Glim­lach, en zit stil.

Stil in het mid­den zon­der dat je iets wil.

Observeer dit moment.

verbindt je met je wie je bent.

Met je adem, die doet leven

en die jou als eerste werd gegeven,

toen je werd geboren,

onschuldig nog niets verloren. 

Zuiver en puur,

begon je aan dit avontuur.

Reis naar je hart

Kijk naar aan al je smart.

bli­jf in je hart en laat los alles wat je niet bent,

boos, ver­dri­etig, onzek­er, en voel weer wat je in essen­tie bent.

Liefde en licht,

een mooie glim­lach op je gezicht.

Voel het en glimlach,

Zit stil, iedere dag, observeer je adem, en glimlach!

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Onmogelijke mogelijk.

  “Kolib­rie, weet je de beteke­nis van de kolib­rie?” vraagt An aan mij ter­wi­jl ze aan mij een briefopen­er met een afbeeld­ing van een kolib­rie over­handigd.  “Dat al het onmo­gelijke mogelijk is. En dat kan jij. Dat is wat ik bewon­der in jou.”

Ik ont­vang haar cadeau en ben dankbaar met haar gulle woor­den. Met de briefopen­er in mijn hand schi­et ik terug in de tijd. Ik voel me zelf nog in tra­nen uit­barsten. “Moed­er, je wordt moed­er. Of het door jou poort zal gaan of dat je voor het kind van een ander gaat zor­gen. Je gaat moed­er wor­den.” De tra­nen biggelden over mijn wan­gen toen Monique Leurink een astrologe deze woor­den aan mij uit­sprak.  In novem­ber 2005 toen mijn lev­en op zijn kop stond besloot ik door haar mijn geboorte­horoscoop te lat­en lezen. Naast dat zij mij ontroerde met de woor­den dat ik ooit moed­er zou wor­den vertelde ze ook aan mij dat ik een roerige tijd tege­moet zou gaan. Een moeil­ijke tijd, een van keuzes mak­en en van grote veran­derin­gen. Ja, ik moest veranderen.

Terugk­ijk­end in 2011 naar 2005 zes jaar lat­er kan ik zeggen dat er veel is gebeurd. Ja, ik ben moed­er gewor­den. Het was geen gemakke­lijke bevalling maar wel door mijn poort. En ik heb behoor­lijk wat keuzes gemaakt en heb veel veran­derin­gen onder­gaan. Niet alleen ik maar de hele wereld maakt op dit moment con­stant keuzes en gaat door grote veran­derin­gen. Want of we nu willen of niet de tegen­wo­ordi­ge tijd laat ons zien dat alleen door te veran­deren het tij kan keren. Zoals de wereld in haar cri­sis ver­keerd en het ene land na het andere land moet aan­klop­pen voor een lening, klopte ik in 2006 ook aan bij de over­heid voor mijn kleine cri­sis. Zon­der enig suc­ces. Helaas voor mij of miss­chien ook wel niet werd mijn ver­zoek om een uitk­er­ing voor een zelf­s­tandig onderne­mer die op het punt stond moed­er te wor­den afgewezen. Er was in dat moment geen wet of iets geregeld voor een zwan­gere zelf­s­tandi­ge onderne­mer. Ik kon kiezen, moed­er wor­den met een uitk­er­ing en mijn eigen bedri­jf vaar­wel zeggen. Of bli­jven in mijn bedri­jf en maar zien hoe het schip verder zou varen op eigen kracht. Ik koos voor het laat­ste. Hoe onmo­gelijk het ook leek in dat moment. Ik had mijzelf hoog in de schulden gew­erkt deels voor mijn bedri­jf en deels om de ver­keerde rede­nen. Kor­tom, ik was overge­fi­nancierd en betaalde me blauw aan aller­lei te dure lenin­gen. Ik had geen enige zek­er­heid, slechts een, ik zou moed­er wor­den. Iets wat ik op dat moment niet meer had verwacht, ik was inmid­dels 40 jaar was net een eigen stu­dio begonnen en nie­mand verzint het dan om ook moed­er te wor­den. Ten­z­ij je er van houdt om het onmo­gelijke mogelijk te maken.

Het enige advies wat Monique mij nog gaf was: ga niet denken, ga niet in je hoofd zit­ten, het wordt moeil­ijk maar je komt eruit. Wel, het was niet gemakke­lijk. De bevalling niet en het tra­ject daar­na ook niet. Maar hoe leerza­am is dat om in je eigen kracht te mogen gaan staan. Want dat was wel het gevolg. Hele­maal niets meer hebben, geen lening kri­j­gen en ook niet meer dur­ven vra­gen, geeft je een heel andere mogelijkheid. Weer in je eigen kracht gaan geloven. Je kan niet meer naar je hoofd, je moet wel naar bin­nen. Naar bin­nen daar waar alle antwo­or­den zijn, daar waar alles mogelijk is. En door haar werd het mogelijk. Door de geboorte van mijn dochter. Zij spiegelde aan mij wat ik niet meer kon zien, hoe mooi het is als het van bin­nen uit komt. Toen zij werd geboren veran­derde mijn hele lev­en. Ik werd moed­er, mijn moed­er opnieuw oma. Ik kreeg een spiegel die mij liet zien hoe mooi het is als het van bin­nen komt, uit jezelf komt. Zij hielp mij, gaf mij inzicht in mijzelf en met haar werd geboren een groot vertrouwen. Een groot vertrouwen in mijzelf wat ik in mijn kindz­i­jn was ver­loren. Dat het goed is zoals je bent en dat je daar niets voor hoeft te veran­deren, dat je alleen maar hoeft te pellen. Af leggen wat je niet bent. Dat gewoon door jezelf te zijn je meer voor elka­ar kri­jgt. Door haar ging ik zien dat hoe klein je ook bent het kunt red­den op eigen kracht.

 We hebben het heus niet breed gehad in de eerste 4 jaren van haar lev­en.  Maar wat ik wel weet is dat ik de enige was die de hele sit­u­atie had gecreerd. Ergens diep van bin­nen wist ik dat het de enige mogelijkheid was om van mijn schulden af te komen. Oh, wat ben ik tegen­wo­ordig blij dat mijn ver­zoek door de over­heid is afgewezen. Mijn bedri­jf bestaat nog en ik geni­et met volle teu­gen van het moed­er­schap. En geld dat speelt geen rol. Geld is niets. Het enige wat uitein­delijk telt is dat je er zelf in gelooft en dat je gelooft in wat je van bin­nen kri­jgt ingegeven. Zolang als je kunt creeren en put­ten uit je eigen bron­nen wordt al het onmo­gelijke mogelijk.

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Inspiratie

Inspi­ratie.

Inspi­ratie of ingev­ing, afgelei­dt van inspir­eren. Inspir­eren of bezie­len, doen ontstaan. Heel vrij ver­taalt dat wat mij energie geeft, mij doet ade­men. De adem die mij verbindt die mij doet lev­en. Zelf raak ik geïn­spireerd op mijn mat of in mijn bed. In bed als ik slaap en droom. Op de mat als ik beweeg en mijn yoga of pilates oefenin­gen doe. Wat een veran­derin­gen hebben deze vor­men van bewe­gen mij gegeven. Van een ambte­naar met een bijbaan­t­je in de avon­duren naar een zelf­s­tandig onderne­mende moed­er met veel rust­mo­menten. Ik kan het iedereen aan­raden. Een mat­je kopen, en een dagelijkse train­ing opbouwen op je mat. En dat hoeft echt niet ingewikkeld te zijn. De pilates oefenin­gen zijn geweldige oefenin­gen om op een goede manier je lichaam te trainen en een beter con­tact te mak­en met je intuïtie. Yoga kent vele vor­men en is voor iedereen toe­ganke­lijk. De eerste keer dat ik zelf in aan­rak­ing kwam met Pilates dacht ik, wat is dit? Zo weinig her­halin­gen en eigen­lijk heb ik een fan­tastisch gevoel. Heel anders als wat ik voel als ik mij diep in het zweet werk in een aer­o­bic les. Het was dan ook geen lastige besliss­ing om mijn bestaan als ambte­naar bij de belast­ing­di­enst en bijbaan­t­je als aer­o­bicin­struc­teur achter mij te lat­en. Immers mijn oefenin­gen op mijn mat van 185 bij 66 cm gaf mij een zelfde resul­taat en eigen­lijk meer. Het bew­erk­stel­ligde of onder­s­te­unde een grote veran­der­ing in mij. Een betere verdel­ing van mijn energie, het bood mij struc­tu­ur en een sterk en krachtig mid­den. De buik­spieren komen goed aan bod bij de pilates oefenin­gen. En niet alleen de spieren die we in eerste instantie zien maar ook de dieper gele­gen spieren wor­den hier aan het werk gesteld. Degene die de con­t­role geven. Een ander soort con­t­role als die vanu­it het denken voort komt. Deze spieren die aan het werk wor­den gezet door de oefenin­gen vanu­it het mid­den aan te sturen en met pre­cisie uit te voeren zor­gen ervoor dat de grotere spieren de juiste arbeid lev­eren en niet over hun gren­zen wor­den getrokken. En dat is wat ik zocht, een manier van bewe­gen die mij in het mid­den houdt zodat ik alle antwo­or­den kan ont­van­gen die ik nodig heb om het dagelijkse lev­en te verge­makke­lijken. En dat geeft mij veel voordeel. Meer tijd voor de din­gen die ik leuk vind om te doen, in aan­dacht les­geven en andere inspir­eren dagelijks aan Yoga of Pilates te doen. 

Catha­ri­na Blijlevens
Lees verder

Bookmark and Share

Nieuw website


Welkom op de nieuwe web­site van Catha­ri­na Blijlevens.

Op deze web­site vind je infor­matie over mij, mijn werk en hoe ik mijn bal­ans weet te vin­den in mijn onderne­mer­schap en moed­er zijn. Bei­de bren­gen een grote ver­ant­wo­ordelijkheid met zich mee. Een ver­ant­wo­ordelijkheid die mij goed af gaat door mijn dagelijkse train­in­gen op de mat en mij te cen­tr­eren. In het verleden was ik een druk bezette dame, in het heden een zorgzame moed­er die kan luis­teren en kan coachen. Twee vaardighe­den die ik mij met veel geduld en dis­ci­pline heb eigen gemaakt en waar­door ik een goed con­tact heb met mijn intu­itie. Toen ik 40 jaar werd vroeg ik voor mijn stu­dio een boed­dha beeld, door de omstandighe­den die zich toen afspeelden in mijn lev­en was ik genoodza­akt het ont­van­gen geld te investeren in mijn stu­dio. En daar in die prachtige ruimte wer­den mij alle mid­de­len gebo­den die ik nodig had om het con­tact te her­stellen mer mijn inner­lijke goeroe of boed­dha. Door mijn dagelijkse train­in­gen op de mat in Pilates en Ash­tan­ga vinyasa yoga kwam ik terug in con­tact met mijn inner­lijke goeroe of raadgev­er. De waarde van dit con­tact is zo groot dat ik dit graag op deze site wil delen en hoop hier­mee andere te inspir­eren hoe je met weinig mid­de­len het beste in jezelf naar boven kunt halen. Catharina.

Bookmark and Share