Tapah, wat een hitte

Tapah is een van de vijf niya­mas. Een niya­ma is een regel bin­nen de Yoga die zegt hoe je je gedraagt ten opzichte van jezelf. Tapah betekent let­ter­lijk ver­bran­den, en het ver­wi­jst naar het opbouwen van een dagelijkse Yoga dis­ci­pline die bij­draagt aan het vrij lat­en door stromen van energie.

Knie blessureAan het begin van de zomer­vakantie werd ik tot stil­stand gebracht door een knieb­lessure. Mijn rechterknie blok­keerde volledig. Deze knie wilde niet meer buigen en ik kon amper op mijn rechter­been staan. Eerst werd ik over­vallen door lichte paniek, die spoedig overg­ing in over­gave. Het enige wat ik kon doen was mij overgeven aan de sit­u­atie. Het was hard nodig dat ik tot stil­stand kwam. Nor­maliter heb ik de neig­ing om door te bewe­gen, maar nu kwam er een sirene stilte van bin­nen uit, die tegen mij zie: stop. Stop, neem de ruimte om te rouwen.

Net na de zomer­wende werd ik namelijk gecon­fron­teerd met iets dat mijn hart heel erg raak­te. Iets dat mij zo raak­te dat ik mijn Yoga prac­tice niet kon voortzetten, maar van mijn Yoga mat af moest stap­pen. Zodat ik ein­delijk ruimte kreeg om mijn ver­dri­et er te lat­en zijn en mijn tra­nen te lat­en gaan. Tra­nen ze ver­wi­jzen naar het eelt van de ziel. Onlangs zei iemand het nog tegen mij: “daar kri­jg je eelt van op je ziel. Maar is het hand­ig om eelt op je ziel te hebben. Je ziel die ver­bon­den is met je hart. Mijn hart dat zo werd ger­aakt net na het begin van de zomer. Een seizoen dat vol­gens de Chi­nese geneeskunde zeer geschikt is om te werken aan hartza­k­en.

Het hart en de zomer

Het hart is het klop­pend cen­trum van het lichaam, zon­der hart­slag is er geen lev­en. Het is een van de belan­grijk­ste orga­nen. De Chi­nese geneeskunde zegt  dat als een van de orga­nen niet goed func­tion­eert de andere orga­nen ook min­der gaan func­tioneren en dat dit invloed kan hebben op andere struc­turen van je lichaam. Deze kunde heeft de orga­nen opgedeeld in orgaan­paren, ieder paar is gekop­peld aan een van de seizoe­nen. De zomer is gekop­peld aan het hart en is het beste seizoen om te werken aan zak­en die het hart betr­e­f­fen. Een seizoen dat meestal staat voor zon en hitte.

Hitte is nodig om tot een bepaald kookpunt te komen, zodat omhoog kan bor­re­len dat wat van bin­nen naar buiten wil bewe­gen. In mijn geval wilde mijn ver­dri­et naar buiten bewe­gen. Deze zomer heb ik heel wat tra­nen lat­en gaan. Mijn knie was dik en opgez­wollen, iedere keer als ik mijn tra­nen rijke­lijk liet vloeien kreeg ik meer ruimte in mijn knie. Heer­lijk voelde het om nu eens ein­delijk mijn tra­nen te lat­en vloeien in plaats van ze tegen te houden of weg te stop­pen. Niet alleen mijn knie had er baat bij, ik merk­te dat ik ook steeds zachter werd. Ja, er gebeurde wel iets met mij deze zomer.

Een zomer waarin ik mij bezig hield met mijn ver­dri­et. Ver­dri­et dat voor lange tijd mijn energie blok­keerde. Die knieb­lessure was zo gek nog niet, het is een sein­t­je van mijn ziel. Het roer moest om, alsof er tegen mij werd gezegd: breng je aan­dacht terug naar de zomer van 2006, het jaar waarin je moed­er werd. Deze zomer 2018 ging ik samen met mijn dochter veel naar het strand. Om hier te komen moest ik samen met haar de hitte in de duinen trot­seren. Daar in die hete duinen is heel wat naar boven komen bor­re­len, kwam al mijn ver­dri­et los en kreeg ik steeds meer zicht op wat er onder lag.

Sinds 2006 was het mij niet gemakke­lijk gemaakt, was ik in gevecht met de moed­er in mij en de vrouw die een eigen bedri­jf runde. Maar daar in die duinen, toen ik zo mijn focus op haar had, op mijn dochter begonnen langza­am de schellen van mijn ogen te vallen. Zij was in mijn lev­en gekomen door haar had ik de titel moed­er gekre­gen. Een moed­er die al heel veel aan­dacht voor haar had, maar nog nooit zo duidelijk had gezien dat dat mijn missie was, haar opvoe­den en haar begelei­den.

Dat van die mat af stap­pen was zo gek nog niet, het gaf mij de ruimte om te zien wie ik ben. Een heldere intuïtieve vrouw, die moed­er is van een prachtig kind en haar tra­nen rijke­lijk mag lat­en vloeien! Aan het einde van deze zomer kwam er een eind aan het con­flict in mij, mijn dochter gaat van­daag voor het eerst naar de mid­del­bare school en breng ik mijn aan­dacht weer terug naar mijn bedri­jf.

Dank je wel knie blessure, het voelt rustig en opgeruimd in mijn hart!

Namaste,

Catha­ri­na Bli­jlevens

Bookmark and Share