Januari

Jan­u­ari, de eerste maand van het jaar. Een heer­lijke maand na een drukke peri­ode van afs­luiten, aan­dacht voor de kerst, de ker­stda­gen wel of niet met fam­i­lie, de laat­ste week van het jaar, dan afs­lui­tend met oude­jaars­dag en daar was het nieuwe jaar, 2012. Daar was het jan­u­ari. En nu ter­wi­jl ik dit schri­jf alweer 12 dagen oud. 12 jaar gele­den was de over­gang naar 2000, de eeuwwis­sel­ing. Alhoewel 2012 vol­gens de maya kalen­der het einde van deze wereld is ofwel het einde van een tijd­perk, is dit jaar voor mij anders begonnen. Anders, omdat ik anders ben.

Van een druk bezette ambte­naar met een bijbaan in de avon­duren naar een zelf­s­tandi­ge onderne­mende moed­er met zeeen van tijd. Tijd heb om zo nu en dan stil te kun staan of stil te kun­nen zit­ten. Iets waar ik de afgelopen 12 jaar in heb geoe­fend. Een lang pro­ces van bewe­gen, afpellen, voe­len en begri­jpen.

Lang heb ik het niet begrepen, bere­denerend vanu­it mijn ver­stand: Waarom kan ik niet zit­ten? Gewoon stilzit­ten en rech­top bli­jven en de aan­dacht richt­en op de adem. “Dan kun je ook gaan liggen,” zei ooit iemand tegen mij. “Dan kun je ook de aan­dacht naar bin­nen richt­en.”

Maar nee, ik was eigen­wi­js. Ik wilde weten waarom ik niet kon zit­ten, rech­top kon zit­ten. Ik moest daar voor langs mijn stu­it of het onder­ste deel van mijn wervelkolom, langs mijn wor­tel. Een gebied wat lang gele­den besloot om het anders te doen, niet recht omlaag maar naar bin­nen de andere richt­ing op. Of dat besluit nu voor mijn geboorte lag, tij­dens mijn geboorte of nadat ik geboren werd. Feit was wel dat alles zich in het huidi­ge lev­en rond dit gebied zich afspeelde. Mijn eerste val­par­tij van een trap, mijn eerste ste­vige pakram­mel waar­voor ik mijn vad­er lang heb ver­weten en niet alleen hem, maar ook mijzelf. Had ik maar geluis­terd naar wat ik op dat moment doorkreeg van het meest kost­bare wat een mens bez­it: intu­itie.

Maar nee, ik luis­ter­de naar een oud­ere of iemand die hoger op de lad­der staat omdat hij eerder geboren werd. En daar­na nog een keer werd mijn aan­dacht hier gebracht met de bevalling van mijn dochter. Ze kon er niet langs, langs mijn staart­been, die vrolijk de andere kant oplag, waar­door iemand de besliss­ing nam om over te gaan tot een vac­u­um­be­valling. Bij­zon­der pijn­lijk voor mij ver­moedelijk werd mijn staart­been hier­bij opnieuw gebro­ken vertelde een foto mij na de bevalling. Opnieuw werd ik gecon­fron­teerd met mijn staart­been, nu kon ik hele­maal niet meer rech­top zit­ten en ook niet voorover­buigen.

Maar een ding hield ik overeind: mijn eigen­wi­jsheid of eigen wijze om de zak­en op te lossen. Toe­val­lighe­den vol­gend ver­vol­gde ik mijn weg en kwam ik bij de juiste ther­a­peuten uit, waarmee ik samen het prob­leem te lijf ging. Ik ging iedere dag trouw mijn mat op, yoga oefenin­gen doen en pilates oefenin­gen doen, studeerde in boeken over anatomie. Het hele gebied zou ik door­gron­den. Het bekkenge­bied daar waar het staart­been ligt en beweegt en de basis ver­schaft aan ons lev­en en we onze basiszek­er­he­den vin­den, was het toch wel de sub­tiele leer van de Chakra’s onderdeel van de Yoga die mij steeds meer inzicht gaf over mijn staart­been of wor­tel en waarom ik de afgelopen 12 jaren mij in bepaalde omstandighe­den heb bevon­den.

Wat ben ik toch blij dat ik ooit deel heb genomen aan een Chakra work­shop op een zold­erkamer van een van mijn ther­a­peuten en waarop ik van een dame die daar naast mij zat het advies kreeg om toch ook aan Yoga te gaan doen. “Pow­er yoga”, zei ze tegen mij, “dat lijkt mij wel wat voor jou.” De hele chakra leer van de work­shop kwam op dat moment wel bin­nen, maar ik moest echt eerst langs mula of wel het wortel­ge­bied waar het staart­been is gele­gen met alles wat daar­bij hoort, mijn oude zak­en oplossen zodat ik in het hier en nu, jan­u­ari 2012, in de maand jan­u­ari de maand voor naar bin­nen keren, kan geni­eten van het pro­ces van de natu­ur naar bin­nen keren.

Zelf heb ik niet het gevoel dat 2012 het einde is van deze wereld maar wel weet ik dat hoe meer mensen ervoor kiezen om in hun eigen kracht te gaan staan, bereid zijn om oude pijn te trans­formeren de wereld er steeds beter voor komt te staan.

Catha­ri­na Bli­jlevens

Iedere maand is er bij Bodyflex een work­shop met als the­ma Chakra’s. Aan de hand van yoga­houdin­gen en ademhal­ing­soe­fenin­gen neemt Catha­ri­na je mee op reis langs deze boog van zeven. Eerstvol­gende datum 28 jan­u­ari 2012, zie onder work­shops.

Bookmark and Share