Fijne kerstdagen en een liefdevol 2012

Bij­na is het zover 2012. Het jaar van de grote veran­der­ing en vol­gens som­mige het einde van de wereld. Voor som­mige din­gen is het ook het einde en voor velen is het al duidelijk dat alles veran­dert, anders wordt. Deze veran­der­ing of dit einde het begon al veel eerder. Voor mij wel. Ik zie mij nog zit­ten met mijn toen­ma­lige vriend en zijn fam­i­lie op de bank vol span­ning met het tikken van de klok, het uur twaalf naderde de grote bang van 1999 naar 2000. Er gebeurde op dat moment niet zo veel gewoon een min­u­ut verder de hele wereld draaide gewoon door en verder was het nieuwe jaar een feit en de wereld die bestond nog steeds. Mijn relatie met mijn toen­ma­lige vriend haalde het einde van dat jaar niet. Voor het einde van 2000 was ik weer alleen. Bleef ik achter op de bank ver­dri­etig, lamges­la­gen, uit­gewron­gen, volledig ver­wi­jderd van mijzelf. Die dagen vlak voor het naderen van het nieuwe jaar herin­ner ik mij nog goed en ook die stem die opdook vanu­it de diepte: “Help, help mij.”

 Ja, ik bevond mij volledig in mijn eigen cri­sis. Wat ging ik hier­aan doen. Na een paar maan­den van kwi­j­nen, zielig zijn, krabbelde ik langza­am weer op en vond ik de weg terug. Vond ik mijn nieuwe liefde, of beter liefdes. Waarom zou ik er voor een gaan. Ik vond Pilates en Yoga. Zij hielpen mij weer op de been. Bracht­en mij weer terug waar ik moest zijn dicht bij mijzelf, bij mijzelf, bij mij inner­lijke bron. En het zijn echte vrien­den niet zomaar een ver­slav­ing of een tijdelijk ver­dri­jf. Dagelijks ben ik op mijn mat en ben ik al door een paar kleine maar voor mij toch serieuse momenten van cri­sis en veran­derin­gen heenge­gaan. Momenten waarin ik soms het gevoel had dat ik het nim­mer zou red­den, het nim­mer zou halen, maar toch in het einde kwam het alti­jd weer goed, door te vertrouwen en te veran­deren. Ook als ik het zelf niet meer had verwacht. Maar juist in de momenten van lat­en gaan, in over­gave zijn kwam het mooiste in mijn lev­en, echte liefde. Een liefde zo puur en zo fijn, iets waar ik voor alti­jd zou kun­nen zijn, wie ik van bin­nen ben, open en puur, vol passie en vuur. Dat is wat dit kind, mijn inner­lijk kind mij bracht, een hoop liefde en kracht. Welk kind er ook op aarde wordt geboren voor mij telt een ding als je er zelf niet kunt zijn of mag zijn gaat een hoop liefde en licht ver­loren.

Hele fijne ker­stda­gen en een liefde­vol 2012,

Catha­ri­na Bli­jlevens

Bookmark and Share