Vitamine d en de overgang

Vit­a­mine d heb je nodig om je bot­ten gezond te houden. Vit­a­mine d je kri­jgt ze niet bin­nen door voed­ing maar je lichaam neemt ze op mid­dels je huid door de ont­vangst van zon­licht. Het beste moment om dit te doen is in de peri­ode van april tot en met okto­ber omdat dan de stral­ing van de zon zorgt voor aan­maak van deze vit­a­mine in je lichaam. Je hoeft daar­voor niet de hele dag in de zon te verbli­jven, het lief­st neem je in de ocht­end tussen 10 en 11 uur een klein zon­nebad van 15 minuten waar­bij je han­den, voeten, onder­be­nen en je gezicht in de zon houdt zon­der bescherming van zon­nebrand. Op deze manier neemt je lichaam het licht op en kan het over­gaan tot de aan­maak van vit­a­mine d.

Een teko­rt aan vit­a­mine d kan lei­den tot broze bot­ten, ver­min­derde weer­stand, slaapge­brek en wis­se­lende gemoedstoestanden.

Zelf kwam ik erachter dat ik een vit­a­mine d teko­rt had nadat ik op eigen ver­zoek mijn bloed had lat­en onderzoeken.

Ik kwam hier­toe nadat ik een pro­gram­ma had gezien op tv over een zeer over­tu­igd veg­an­ist. De dame in kwest­ie had besloten dat al het voed­sel dat van dieren afkom­stig is ver­ban­nen moet wor­den van de eettafel. Pri­ma besluit, maar je kan hier­door belan­grijke voed­ingsstof­fen voor het lichaam mis lopen. Het is niet erg dat je het doet, maar je moet op zoek naar ver­vangers die ervoor zor­gen dat je de bewuste stof­fen die nodig zijn voor een gezond lichaam op een andere manier naar bin­nen kri­jgt. Je bloed daar kun je in zien of je de nodi­ge stof­fen naar bin­nen kri­jgt. De dame in kwest­ie had een teko­rt aan vit­a­mine B 12, dit kan ontstaat als je geen dier­pro­ducten tot je neemt.

Zelf ben ik veg­e­tarisch. Tot en met de over­gang was dit geen prob­leem, maar in de over­gang begon mijn lichaam toch teke­nen te ver­to­nen dat het niet meer hele­maal senang was. Pijn­lijke spieren, wat sti­jver en soms wat prikkel­baar zijn.

Dus toen ik het pro­gram­ma bekeek en haar uit­slag hoorde, dacht ik het kan geen kwaad om mijn bloed te lat­en onderzoeken.

De uitkomst van het onder­zoek, een vit­a­mine d teko­rt. Ja, de zon en ik zijn tot een bepaalde leefti­jd vrien­den gebleven, daar­na nam het wat af. Op zeer jonge leefti­jd heb ik een derde graad ver­brand­ing opgelopen door te lang in de zon te zijn zon­der bescherming. Na dit voor­val ben ik alti­jd heel voorzichtig geweest met de zon.

Na de uit­slag kreeg ik van de dok­ter een kuurt­je om mijn vit­a­mine d terug op peil te kri­j­gen. De herin­ner­ing aan het voor­val met de zon op jonge leefti­jd daar heb ik afscheid van genomen. In het hier en nu, zit of loop ik iedere dag even in de zon (als deze schi­jnt), 15 minuten onbescher­md (dit kun je bijhouden op een wekker of je mobiele tele­foon) dan stap ik eruit en ga ik verder met mijn dag.

De kuur en nieuwe houd­ing ten opzichte van de zon slaan aan, ik heb geen pijn­lijke spieren meer, slaap beter en heb min­der last van wis­se­lende gemoedstoestanden.

Vit­a­mine d zijn belan­grijk voor de opbouw en het behoud van je lichaam, en kan helpen om gemakke­lijk­er door de over­gang te gaan. Wat nog meer kan helpen om gemakke­lijk door de over­gang te gaan, daar informeer ik je graag over in de work­shop: Hor­moon Yoga, voor een gemakke­lijke overgang.

  • Wan­neer: zater­dag 21 sep­tem­ber 2019
  • Aan­vang: 14.00 uur einde 16.00 uur
  • Kosten € 35,00
  • Waar: Yoga en Pilates stu­dio, Bodyflex 100% Catha­ri­na, Fred­erik­straat 60 A, Den Haag.

Voor deel­name kun je je aan­melden via de web­site: www.bodyflex.nl/contact

Een zon­nige groet,

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Yoga Nidra ‘Yoga slaap’

Slapen, ik ben er zelf gek op. Heer­lijk vind ik het, meestal als ik met mijn hoofd het kussen raak ben ik al vertrokken. Slapen het is niet voor iedereen vanzelf­sprek­end. Mijn dochter heeft een keer per week, op zondag, hele grote moeite met slapen. Niet omdat ze weer naar school moet, maar omdat ze moeite heeft het week­end los te lat­en, heeft ze aan mij uit­gelegd. Maar sinds enkele weken hebben we een oploss­ing: Yoga Nidra.

Yoga Nidra is Yoga slaap, een oefen­ing die een vaste meth­ode vol­gt en waar­bij de zin­tu­igen zich naar bin­nen keren, het pro­ces dat lei­dt tot slapen. Yoga Nidra is niet diep slapen, het is luis­teren naar de instruc­ties van de ler­aar en de aan­dacht richt­en. Yoga Nidra is een sys­tem­a­tis­che meth­ode om volledi­ge ontspan­ning teweeg te brengen.

Iedere dag ont­van­gen we infor­matie via de zin­tu­igen. Tegen­wo­ordig meer dan vroeger, in het huidi­ge tijd­perk word je bij­na ged­won­gen mee te gaan in de hand­i­ge app’s waar­door alles sneller gaat en je soms wordt over­spoeld door infor­matie. Het wordt steeds lastiger om niet mee te verd­walen in de enorme stroom van informatie.

Yoga Nidra is een fijne manier om uit deze stroom van infor­matie te stap­pen. De oefen­ing wordt uit­gevo­erd in Savasana. Zelf beoe­fen ik deze oefen­ing een keer per week. Het is een heer­lijke manier om tot volledi­ge ontspan­ning te komen en oude zak­en los te lat­en. Er zijn lange sessies en korte sessies. Een korte sessie duurt 20 minuten en een lange sessie 45 minuten. Zelf beoe­fen ik een lan­gere sessie. Deze sessie heb ik inge­spro­ken en op cd gezet. Behalve een cd heb ik een klein instruc­tie boek­je geschreven en is er een nieuw prod­uct ontstaan voor mijn winkel: Yoga Nidra ‘Yoga slaap’ de inner­lijke ler­aar. Een heer­lijke oefen-cd  waarmee we de zin­tu­igen niet prikke­len, maar naar bin­nen keren zodat we kun­nen komen tot de ontspan­nen staat van Yoga.

Wil je een keer Yoga Nidra ervaren, een keer per maand geef ik een work­shop Yoga Nidra.

Maar je kunt ook thuis oefe­nen met mij via Skype of met de cd. Hoe?

Via Skype, maak een afspraak voor een Yoga nidra sessie van 30 of 45 minuten via het con­tact­for­muli­er. Kosten € 30,00 (30 minuten) en €45,00 (45 minuten)

De cd kun je bestellen via het con­tact­for­muli­er of kopen in de winkel van Bodyflex 100% Catha­ri­na. De cd kost €14,95

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

Ganesha en een reis langs de zeven chakra’s

Binnenkort verschijnt mijn nieuwe boekje: Ganesha en een reis langs de zeven chakra’s. Inspiratie tot het schrijven van dit boekje kreeg ik door  een verzoek van een meisje. Als verjaardagspartijtje wilde ze graag een keer les krijgen in mijn Yogaschool samen met haar vriendinnen. Voor haar en haar vriendinnen maakte ik een les. Voor deze les zocht ik een onderwerp uit, het werden de zeven chakra’s. Degene die daar een mooie rol bij kon spelen was Ganesha.

Gane­sha is een hin­doeïstis­che God, die staat voor wijsheid en ken­nis. Hij is de god met het hoofd van een olifant, die helpt om obstakels te ver­wi­jderen en die staat voor een nieuw begin. Hij is een van mijn favori­ete goden bin­nen de Yoga en zijn mantra is een van de mantra’s die ik graag gebruik om mijn gedacht­en tot stil­stand te bren­gen. Met zijn mantra open ik het boek. Ook kinderen vin­den het heer­lijk om deze mantra te zingen:

OM GAM GANAPATYE NAMAHA’, 

Zeg de woor­den maar een paar keer op en voel wat het met je doet: OM GAM GANAPATYE NAMAHA’.

Na een paar keer opzeggen kun je ze ook gaan zin­gen. Doe maar, voel maar.  “Doe maar, voel maar,” woor­den die iedere Yogado­cent tegen je zegt tij­dens een Yoga les. Yoga is voe­len en ervaren, waar de energie stroomt en waar de energie niet stroomt. 

De chakra’s zijn wie­len van energie. Je kunt deze chakra’s niet zien, wel kun je je aan­dacht richt­en op deze wie­len van energie door het doen van Yoga oefenin­gen, ademhal­ing­soe­fenin­gen en het her­halen van spec­i­fieke klanken. In het boek­je schri­jf ik over de chakra’s en staan Yoga oefenin­gen. Ieder chakra heeft een spec­i­fiek ken­merk en the­ma dat aansluit bij onder­w­er­pen die we in ons dagelijks lev­en tegenkomen. 

Op dit moment zou je kun­nen zeggen dat we de wijsheid van Gane­sha nodig hebben om de obstakels op te hef­fen die er op dit moment wereld­wi­jd aan de gang zijn. Vei­ligheid, het is niet meer zo vanzelf­sprek­end, vei­ligheid behoort toe aan het eerste chakra. Het eerste chakra staat voor sta­biliteit en vei­ligheid. Waar de andere chakra’s voor staan dat kun je lezen in het boek: Gane­sha en een reis langs de zeven chakra’s. 

Het boek is vanaf 10 feb­ru­ari 2017 te koop bij Bodyflex 100% Catha­ri­na en kost € 19,95. 

Ook een keer je ver­jaardag vieren bij Bodyflex of mee­doen met de work­shop: Gane­sha en een reis langs de zeven chakra’s, op de web­site www.bodyflex.nl vind je een overzicht van de workshops. 

 

Bookmark and Share

Yoga voor Kids

Een vol­gende gen­er­atie Yogi’s?

Afgelopen week kreeg ik een groep kinderen van basiss­chool HSV op bezoek in de stu­dio. Hun juf had aan mij gevraagd of ik iets Yoga-achtigs in elka­ar kon zetten in het kad­er van hun nieuwe IPC-project: Gezond­heid en bewe­gen. Zelf zou ze ook mee­doen zodat ze er de komende weken tot aan de zomer­vakantie met de kinderen mee aan de slag kon gaan.

Een goed ini­ti­atief waar ik graag een steen­t­je aan bij wilde dra­gen. Zelf beoe­fen ik dagelijks Yoga en Pilates dus ik was heel blij dat de juf­frouw van mijn dochters klas deze vraag aan mij stelde. Het moest niet al te lang zijn; een work­shop van 10–15 minuten, met daarin ver­w­erkt de principes van gezond bewe­gen. Yoga is dan een pri­ma start­punt, dat onder andere als doel heeft de bal­ans te vin­den of te bewaren tussen activiteit (rajas) en inac­tiviteit (tamas) zodat er har­monie (satt­va) is.

Voor de work­shop zette ik een klein plan op papi­er waarmee ik een groep van 26 kinderen en een ent­hou­si­aste juf­frouw in 10 a 15 minuten hoopte te inspir­eren vak­er aan Yoga te doen. Om het te lat­en sla­gen liet ik mij lei­den door de vijf ele­menten van bewe­gen: uithoud­ingsver­mo­gen, kracht, bal­ans, lenigheid en ontspan­ning. Voor de stur­ing aan de groep besloot ik de groep te verde­len in de zon (ha) en de maan (tha) dat mij een ingang gaf de kinderen met deze twee tegengestelde energieën ken­nis te lat­en maken.

Klok­slag 11.00 uur hoorde ik een aan­tal ent­hou­si­aste kinder­stem­met­jes in de straat, daar kwa­men ze twee aan twee onder begelei­d­ing van de Juf en twee moeders.

Alle­maal leuke kinderen betraden ent­hou­si­ast de stu­dio voor een heer­lijk Yoga avon­tu­ur. downward dogEn dat was het, het was een geweldige ervar­ing de vol­gende Yoga oefenin­gen met hen te doen: Eerst de aan­dacht naar de adem, gevold door de zon­negroeten om het lichaam klaar te mak­en voor de wat krachtigere Kri­jgers en Vliegers, die de basis leg­den voor de bal­an­soe­fen­ing, Boom met de wan­de­lende tak.

slangGevol­gd door enkele lenighei­d­soe­fenin­gen: de Slang en de Muis, de Tang en de Halve Vlin­der, om ver­vol­gens naar bin­nen te keren met de houd­ing van de Schild­pad, Kni­jper op je Neus en te eindi­gen in de ontspan­ning­shoud­ing savasanaSavasana.

Tot slot mocht­en de kinderen uit­er­aard vra­gen stellen: er wer­den ver­schil­lende vra­gen gesteld van mogen we nog een houd­ing doen tot hoe word je Yoga lerares?

Het was een heer­lijk half uurt­je dat ik voor geen goud had willen mis­sen. Ook de juf en de begelei­dende moed­ers waren heel voldaan na het Yoga avontuur.

Nadat de groep was vertrokken voelde ik mij tevre­den, het was meer dan de moeite waard om Yoga te mogen delen met wie weet een vol­gende gen­er­atie Yogi’s!

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens

Ook een keert­je met je klas of een groep vrienden(innen) Yoga ervaren. Bodyflex 100% Catha­ri­na biedt work­shops: Yoga voor kids en ver­jaardags­feestjes voor kinderen. Voor meer infor­matie kun je con­tact opne­men met de stu­dio.

 

 

Bookmark and Share

99% is oefenen!

99% is prac­tice and 1% is theorie“ ‘.

Een quote van een groot ler­aar op het gebied van Ash­tan­ga Yoga, Patthabi Jois. Iemand die zijn hele lev­en heeft gewi­jd aan deze meth­ode, veel heeft geoe­fend en er voor heeft gezorgd dat deze meth­ode ook buiten India door velen wordt beoefend.

Een vorm van Yoga die een diepe werk­ing heeft op het lichaam en die er toe bij­draagt dat er een verbind­ing wordt gemaakt met iets dat verder reikt dan de geest. Zelf ben ik sinds de geboorte van mijn dochter iedere dag mijn Yoga mat opgaan om deze vorm te oefe­nen. In het begin omdat dit een vereiste was voor mijn oplei­d­ing en tegen­wo­ordig omdat ik mij een lev­en zon­der niet kan voorstellen.

Na de bevalling van mijn dochter kon ik niet meer gemakke­lijk naar rechts kijken of gemakke­lijk voorover buigen. Mijn lichaam was volledig uit bal­ans en ik had een behoor­lijk trau­ma in de rechterkant van mijn lichaam. In het begin was het voor mij zek­er geen pret­je om de oefenin­gen te doen, maar met het te behalen papiert­je in het vooruitzicht was ik bereid dagelijks mijn mat op te gaan. Dit papiert­je was slechts een mid­del, want gaande het pro­ces kwa­men de voorde­len van deze vorm van Yoga voor mij steeds duidelijk­er op de voorgrond.

Mijn lichaam­sklacht­en namen af, ik kan weer naar rechts kijken en voorover­buigen. In de afgelopen 8 jaar ben ik zelden ziek geweest, is mijn lev­en volledig veran­dert, wordt met min­der arbeid meer energie geleverd en is er een steeds beter con­tact ontstaan met  iets wat verder reikt dan de geest: de ziel of de spir­ituele essentie.

Deze vorm van Yoga die haar basis vin­dt in Hatha Yoga, de fysieke kant van Yoga, verbindt ons met de sub­tiele lichamen waarover we beschikken en zorgt ervoor dat we ons weer hier­mee kun­nen verbinden. Yoga betekent verbinden, verbinden met het zelf, heel maken.

Ash­tan­ga Vinyasa Yoga kan deze verbind­ing tot stand bren­gen, als je regel­matig oefent. Door regel­matig te oefe­nen zal je de voorde­len van deze vorm van Yoga ervaren. Natu­urlijk zullen er hobbels zijn, zal je geest zeggen: “Ja, maar”. Wat slechts een truc is om je weg te houden van iets dat  mooier is en je meer zal bren­gen: Je ware essen­tie, je pure zijn. Die geduldig wacht op het moment dat je begint met oefe­nen: 99% is oefe­nen en 1% is the­o­rie. Oefen geduldig en je zult de voorde­len ervaren!

Namaste,

Catha­ri­na Blijlevens

 

Bookmark and Share

Januari

Jan­u­ari, de eerste maand van het jaar. Een heer­lijke maand na een drukke peri­ode van de ker­stda­gen wel of niet met fam­i­lie, gevol­gd door de laat­ste week van het jaar, het jaar afs­luiten met oude­jaars­dag gevol­gd door nieuwe jaar, 2012. Daar was het jan­u­ari. En nu ter­wi­jl ik dit schri­jf alweer 12 dagen oud. 12 jaar gele­den was de over­gang naar 2000, de eeuwwis­sel­ing. Alhoewel 2012 vol­gens de maya kalen­der het einde van deze wereld is ofwel het einde van een tijd­perk, is dit jaar voor mij anders begonnen. Anders, omdat ik anders ben.

Van een druk bezette ambte­naar met een bijbaan in de avon­duren naar een zelf­s­tandi­ge onderne­mende moed­er met zeeen van tijd. Tijd heb om zo nu en dan stil te kun staan of stil te kun­nen zit­ten. Iets waar ik de afgelopen 12 jaar in heb geoe­fend. Een lang pro­ces van bewe­gen, afpellen, voe­len en begrijpen.

Lang heb ik het niet begrepen, bere­denerend vanu­it mijn ver­stand: Waarom kan ik niet zit­ten? Gewoon stilzit­ten en rech­top bli­jven en de aan­dacht richt­en op de adem. “Dan kun je ook gaan liggen,” zei ooit iemand tegen mij. “Dan kun je ook de aan­dacht naar bin­nen richten.”

Maar nee, ik was eigen­wi­js. Ik wilde weten waarom ik niet kon zit­ten, rech­top kon zit­ten. Ik moest daar voor langs mijn stu­it of het onder­ste deel van mijn wervelkolom, langs mijn wor­tel. Een gebied wat lang gele­den besloot om het anders te doen, niet recht omlaag maar naar bin­nen de andere richt­ing op. Of dat besluit nu voor mijn geboorte lag, tij­dens mijn geboorte of nadat ik geboren werd. Feit was wel dat alles zich in het huidi­ge lev­en rond dit gebied zich afspeelde. Mijn eerste val­par­tij van een trap, mijn eerste ste­vige pakram­mel waar­voor ik mijn vad­er lang heb ver­weten en niet alleen hem, maar ook mijzelf. Had ik maar geluis­terd naar wat ik op dat moment doorkreeg van het meest kost­bare wat een mens bez­it: intuitie.

Maar nee, ik luis­ter­de naar een oud­ere of iemand die hoger op de lad­der staat omdat hij eerder geboren werd. En daar­na nog een keer werd mijn aan­dacht hier gebracht met de bevalling van mijn dochter. Ze kon er niet langs, langs mijn staart­been, die vrolijk de andere kant oplag, waar­door iemand de besliss­ing nam om over te gaan tot een vac­u­um­be­valling. Bij­zon­der pijn­lijk voor mij ver­moedelijk werd mijn staart­been hier­bij opnieuw gebro­ken vertelde een foto mij na de bevalling. Opnieuw werd ik gecon­fron­teerd met mijn staart­been, nu kon ik hele­maal niet meer rech­top zit­ten en ook niet vooroverbuigen.

Maar een ding hield ik overeind: mijn eigen­wi­jsheid of eigen wijze om de zak­en op te lossen. Toe­val­lighe­den vol­gend ver­vol­gde ik mijn weg en kwam ik bij de juiste ther­a­peuten uit, waarmee ik samen het prob­leem te lijf ging. Ik ging iedere dag trouw mijn mat op, yoga oefenin­gen doen en pilates oefenin­gen doen, studeerde in boeken over anatomie. Het hele gebied zou ik door­gron­den. Het bekkenge­bied daar waar het staart­been ligt en beweegt en de basis ver­schaft aan ons lev­en en we onze basiszek­er­he­den vin­den, was het toch wel de sub­tiele leer van de Chakra’s onderdeel van de Yoga die mij steeds meer inzicht gaf over mijn staart­been of wor­tel en waarom ik de afgelopen 12 jaren mij in bepaalde omstandighe­den heb bevonden.

Wat ben ik toch blij dat ik ooit deel heb genomen aan een Chakra work­shop op een zold­erkamer van een van mijn ther­a­peuten en waarop ik van een dame die daar naast mij zat het advies kreeg om toch ook aan Yoga te gaan doen. “Pow­er yoga”, zei ze tegen mij, “dat lijkt mij wel wat voor jou.” De hele chakra leer van de work­shop kwam op dat moment wel bin­nen, maar ik moest echt eerst langs mula of wel het wortel­ge­bied waar het staart­been is gele­gen met alles wat daar­bij hoort, mijn oude zak­en oplossen zodat ik in het hier en nu, jan­u­ari 2012, in de maand jan­u­ari de maand voor naar bin­nen keren, kan geni­eten van het pro­ces van de natu­ur naar bin­nen keren.

Zelf heb ik niet het gevoel dat 2012 het einde is van deze wereld maar wel weet ik dat hoe meer mensen ervoor kiezen om in hun eigen kracht te gaan staan, bereid zijn om oude pijn te trans­formeren de wereld er steeds beter voor komt te staan.

Catha­ri­na Blijlevens

Iedere maand is er bij Bodyflex een work­shop met als the­ma Chakra’s. Aan de hand van yoga­houdin­gen en ademhal­ing­soe­fenin­gen neemt Catha­ri­na je mee op reis langs deze boog van zeven. Eerstvol­gende datum 28 jan­u­ari 2012, zie onder workshops.

Bookmark and Share

Op tijd?

En kreeg ik bin­nen 3 dagen een antwo­ord. Ja, en van iemand heel dicht­bij. Van iemand met wie ik het eerste con­tact ooit ben aange­gaan, van mijn moeder.

 Op zater­dag aan het einde van mijn werkdag in de stu­dio ga ik tegen­wo­ordig naar mijn moed­er. Dit op ver­zoek van mijn dochter. Ze vind het heel leuk om naar haar oma te gaan. Welk kleinkind niet. Ook ik heb zeer goede herin­ner­in­gen aan de bezoeken aan mijn oma’s die voor mij vrouwelijke wijsheid sym­bol­iseerde. Waar ik als klein kind graag naar toe ging, ze waren anders dan mijn moed­er. Ze had­den de zoge­heten fas­es van de maan die staat voor de vrouwelijk groei door­lopen, van jong meis­je naar jonge vrouw, van jonge vrouw naar wijze vrouw. Ofwel nieuwe maan en wassende maan, volle maan gevol­gd door afne­mende maan of donkere maan. Elke maan­pe­ri­ode kent een aan­tal dagen zo ook het lev­en van een vrouw die we in een aan­tal delen kun­nen opsplit­sen waar op een bepaald moment we lev­en in de peri­ode van afne­mende maan of wijze vrouw of zij die de lessen van het lev­en kent. Want de vrouw mag gerek­end wor­den tot zij die het lev­en schenkt en de bijbe­horende lessen kent. Het nieuwe lev­en komt op de aarde door de poort van de vrouw. De vrouw die ver­bon­den is met de maan, de maan die staat voor de vrouwelijke energie.

Ik kan niet zeggen dat ik over deze zak­en hele gesprekken met mijn moed­er kan voeren, maar wel over andere zak­en immers heeft zij al enkele fas­es van de maan doorlopen. 

Op deze zater­dag besloot ik eens te stoute schoe­nen aan te trekken nieuws­gierig ger­aakt door mijn cranio sacraal spe­cial­ist over mijn bevalling. “Mam, hoe ben ik nu geboren? Door mid­del van een stu­it­be­valling of gewoon op de nor­male manier.” “ ‘Nou, antwo­ord ze mij, ik haal het alti­jd een beet­je door elka­ar jij of je overleden zus. Maar je overleden zus ja dat weet je dat is niet goed gegaan, miss­chien was het achter­af beter geweest als ik in het zieken­huis was bevallen maar ik ben thuis bevallen. Je zus had een heel groot water­hoofd, een romp, geen armen en geen benen, een soort van vlies­jes aan haar schoud­ers of haar hand­jes. Ja en ze is natu­urlijk overleden bin­nen enkele minuten. Helaas hebben ze het nooit onder­zocht dus zijn we er nooit achter gekomen hoe en waarom ze er zo uitzag. Ja en jij, jij kwam bin­nen een jaar. Zij was van 64 en jij bent van 65. Jij wilde er niet uit, ik was onder­tussen al 14 dagen over­ti­jd. Dus hebben ze je opgewekt.” “Net zoals bij Char­ly, val ik haar bij, ik ben ook ingeleid er is bij mij gelei aange­bracht aan de baar­moe­d­er­mond.” “Nee, zegt ze, alles was toen nog anders. Ik moest won­derolie slikken. Je vad­er heeft het gehaald bij de dro­gist aan de overkant.” “Won­derolie, wat is dat? vraag ik haar ver­baasd.” “Dat is heel vies, zegt mijn moed­er, ik moest het met wat jus d‑órange opdrinken. Je kwam maar niet dus moest ik ook de trap­pen op en neer lopen. Op een gegeven moment was ik moe en had ik geen puf meer ik wilde naar bed. Maar ze von­den dat ik moest door­gaan, vroeg in de mor­gen werd je geboren. En toen zei de ver­loskundi­ge dat je nog wel had kun­nen bli­jven zit­ten, of wel je was te vroeg.”

Oke, dacht ik toen terug­denk­end aan mijn eigen bevallingsavon­tu­ur van Char­ly ook een ingelei­de bevalling, behoor­lijk geduwd, en geforceerd. Nu begri­jp ik waar de energie van­daan komt, die als een rode draad door mijn lev­en loopt. Al vanaf mijn eigen geboorte ben ik geduwd en geforceerd, ik moest eruit maar wilde er nog niet uit. Dat maakt een hoop helder voor mij.

De vol­gende dag doe ik mijn yoga­train­ing en sluit deze keer af met het loslat­en en terugs­turen van de energie die met mijn geboorte is meegekomen. Die mag terug naar het moment waar hij hoort, terug naar de geboorte, ik laat het los. De dagen ernaar voel ik mij heer­lijk, dank je wel mama voor het delen van dit moment die voor mij een hoop helder heeft gemaakt.

Catha­ri­na Blijlevens.

Bookmark and Share

Push!

Push, of forceren, duwen iemand over een grens heen halen.

Op vri­jdag rond het mid­dag uur raak ik in gesprek met een Anna, een mooie dame van azi­atis­che afkomst. Glim­lachend komt ze de winkel in. “Hal­lo, Catha­ri­na.” Begroet ze mij. Een week gele­den was ze al in de winkel. Ze was op zoek naar een aan­tal yoga atributen voor een door haar te vol­gen yogao­plei­d­ing. “Hal­lo Anna,” begroet ik haar. Daar ben je weer je komt voor de yoga blokken en een belt.” “Ja, antwo­ordt ze mij, van­daag heb ik geld bij mij.” Samen lopen we naar de kast waar de spullen liggen. Nadat ze een  keuze heeft gemaakt uit een foam blok of een kurk blok en de juiste belt rekent ze de mate­ri­alen af.

Bij wie ga je de yogao­plei­d­ing doen? vraag ik. “Ik ga naar zuid span­je,” antwo­ord ze, “een dame uit ameri­ka die haar eigen Vinyasa yoga train­ing heeft gemaakt geeft de oplei­d­ing.” “En wat ga jij doen deze zomer?” vraagt ze aan mij. Ik ga les­geven en schri­jven deze zomer. “Leuk, wat ga je schri­jven je gedacht­en,” vraagt ze. Ik antwo­ord, “niet echt gedacht­en. Maar gewoon wat ik dagelijks meemaak. Hier in de winkel  en de stu­dio, of als ik met mijn dochter ben. Als er iets gebeurd waar een bood­schap achter zit.” “Oh, zegt, meer over recflec­ties zoals beschreven in de Yoga sutras.”  “Nou, dat niet direct, antwo­ord ik, maar wel over de spiegel die ik dagelijks voor gespiegeld kri­jg en waar ik veel van kan leren.”

Ons gesprek bli­jft even bij Patan­jali en de yoga sutras, een mooi werk waarin staat beschreven hoe men bewust kan lev­en of een lev­en kan lei­den wat lei­dt tot bewustz­i­jn. Ik ver­tel aan haar dat ik het heer­lijk vind de Yoga filosofie en al de mooie werken die het beoe­fe­nen van Yoga met zich brengt. Ze vraagt aan mij welke vorm van Yoga ik beoe­fen. Als ze hoort dat ik zelf Ash­tan­ga Vinyasa Yoga beoe­fen zegt ze, “dat is heel zwaar, daar zit­ten best een paar pit­tige oefenin­gen in.”  “Zwaar, zeg ik, dat valt wel mee hoor als je het dagelijks beoe­fent en als je het gewoon stap voor stap doet zoals het vol­gens de meth­ode ook is voorgeschreven, eerst de zon­negroeten en dan asana voor asana toevoe­gen tot je de hele serie beheerst zon­der dat je het forceert of pusht, dan is het een geweldige vorm van yoga die heel ther­a­peutisch werkt.”  “Ja, zeg ze, maar dan toch om al die oefenin­gen te kun­nen is lastig.” “Dat klopt, zeg ik, het bli­jft een kwest­ie van geduldig oefe­nen, kijken en voe­len of er een mis­chien een blokkade is als een houd­ing niet goed voelt of niet lukt. Zo nu en dan trainen met een train­er die je helpt met de houd­ing.”  “Ja, zeg ze, maar toch vond ik dat lastig als iemand je pusht of in de houd­ing brengt want het kan ook fout gaan.” Ik zeg, “ja dat kan gebeuren. Zelf heb ik dat ook een paar keer meege­maakt dat ik werd geforceerd om iets te doen wat nader­hand tot meer ver­trag­ing opliep. Maar, zeg ik tegen haar, als er iemand is die je pusht dan waarschi­jn­lijk is er iets in jou wat ook pusht.” Ja, zegt ze geloof je dat.” “Zek­er, zeg ik tegen haar, anders kri­jg je die spiegel niet.” Onder­tussen ga ik bij mijzelf te rade. Hoe forceer ik mijzelf, waar push ik en waar komt dit van­daan. “Een hele fijne zomer en veel suc­ces met de oplei­d­ing,” zeg ik tegen An als ze mijn winkel ver­laat. “Dank je wel, zegt ze, ik kom na de zomer nog eens langs om je te vertellen hoe het was.” 

Als ze naar buiten loopt realiseer ik me de bij­zon­der­heid van haar aan­wezigheid. Ze kwam voor­bij  na een lastige tijd voor mij, peri­ode mei-juni, vlak voor de zomer vlak voor het pinkster week­end. Dagen die voor mij een beteke­nis hebben na het neerdalen van de heilige geest wor­den op deze dagen de lerin­gen van de heilige geest door zijn discipe­len verkondigt. Als ik dan naar mijn eigen geestelijk pro­ces kijk, wat jaren gele­den is begonnen op een moment dat ik het niet zo leuk vond. Vlak voor de kerst toen mijn toen­ma­lige part­ner mij ver­li­et voor een ander gevol­gd door heel een­zame ker­stda­gen. Ik huilend op de bank op deze dagen met een bord macroni op mijn schoot om toch maar te bli­jven eten, de ene sigaret rok­end na de andere ben ik tegen­wo­ordig toch heel blij dat ik in 2003 naar een yoga oplei­d­ing ben gegaan.  Die ik in 2009 verder heb uitgediept en sinds wan­neer ik regel­matig Ash­tan­ga Vinyasa Yoga beoe­fen. Een vaste oefen­reeks waarin ik nog steeds moeite heb met de zoge­naamde mis­sion impos­si­ble zoals mijn yoga train­er het ooit noemde. De Bhu­jap­i­dasana na de Navasana of de bal­ans houd­ing op de han­den waar­bij het bekken in een bepaalde hoek wordt gebracht om deze houd­ing die lijkt op een insect mogelijk te mak­en gevol­gd door de schild­pad houdin­gen. Houdin­gen waar ik nog steeds langs mijn staart­been moet.  Waar­voor ik weer bij de cranio sacraal spe­cial­ist terecht ben gekomen. Een staart­been wat steeds beter voelt en langza­am in de juiste richt­ing beweegt, en zek­er de mis­sion impos­si­ble gaan al beter.

Ook al ben ik zelf blij dat ik een paar keer ben gepusht door een van mijn ler­aren op mijn weg. Vraag ik mij toch na het gesprek met An af wat dat voor mij spiegelt. Waar push ik mijzelf? Ik heb de afgelopen jaren een redelijk rustig bestaan opge­bouwd maar toch komt het nog steeds voor­bij dat ik af en toe wordt gepusht in een deel of hoek waar ik liev­er niet ben, weg uit het mid­den. Tij­dens een van de laat­ste behan­delin­gen vroeg de cranio sacraal spe­cial­ist naar mijn eigen bevalling. Mijn arriv­eren op de aarde hoe deze was gegaan. Ze kan duidelijk voe­len dat er iets is met mijn staart­been wat terug voert naar deze tijd. Iets wat ik ook duidelijk kan voe­len en  waar­door ik moeite had met beweg­ing te voe­len in mijn bekken/heupen. Maar dat gaat al een stuk beter sinds de laat­ste behan­delin­gen. Iedere dag hoop ik als ik mijn oefenin­gen doe dat ik de arm­bal­ansserie die aan­vangt met Bhu­jap­i­dasana gemakke­lijk kan doen. Of push dan ik toch weer teveel. Mis­c­chien zit het hem  daar in, te graag willen. Of zit het toch ergens anders in?

Zoals ik alti­jd tegen mijn klanten zeg: Stel jezelf de vraag en laat hem los. Bin­nen 3 dagen heb je antwo­ord: door een voor­bi­j­ganger, of door een bericht op een andere wijze maar je ziel geeft alti­jd antwo­ord. Gewoon loslat­en en weer verder in het hier en nu. Niet pushen, de ziel laat zich niet dwin­gen. Alles bereikt je in het juiste moment als je er klaar voor bent om het te ontvangen.

Catha­ri­na Blijlevens

Bookmark and Share

(On)gemakkelijke houding

Can you sit in Sukhasana, the easy pose, with your spine long and straight. Divid­ing your weight over the left and the right, you in the cen­ter, feel­ing love and light.

Deze houd­ing de sukhasana of de gemakke­lijke houd­ing was voor een lange peri­ode geen gemakke­lijke houd­ing voor mij. Tegen­wo­ordig wel, na veel oefe­nen en loslat­en. Dur­ven kijken wat er achter ver­bor­gen zat, naar het­geen wat veroorza­ak­te dat ik onge­makke­lijk in de gemakke­lijke houd­ing zat. Kijken in de spiegel. Niet alleen maar oefe­nen maar ook aan de slag met de niya­ma swad­hyaya, welke staat voor zelf­s­tudie. Een van mijn gewaardeerde Yoga train­ers eindigde de les met de opmerk­ing: als je van je mat afstapt dan pas begint je yoga beoe­fen­ing en hoe gaat het dan met je toewi­jd­ing. De toewi­jd­ing houdt niet op als je van de mat afstapt, dan komen aller­lei sit­u­aties op je af om jou de mogelijkheid te geven het­geen je vastzet in je lijf los te lat­en of aan je te spiege­len wat je niet bent. Ik heb de afgelopen jaren veel doorge­bracht op mijn yoga­mat de andere raad vol­gend van mijn Yoga train­er, 99% is prac­tice 1% is the­o­rie. Ik dacht als ik dat nu eerst eens probeer haar geloven en dat gewoon doen dan komt ook op mijn weg die 1% the­o­rie. Zij was immers mijn inspi­ratie. Het was haar niet komen aan­waaien, met heel veel geduld en toewi­jd­ing was ze gekomen waar ik haar ont­moette of waar ik haar schoonheid zag.  Ook al had ik soms het gevoel niet veel verder te komen en werd de gemakke­lijke houd­ing er niet makke­lijk­er op. Toch door mijn toewi­jd­ing en door te luis­teren kwam er steeds meer ruimte, meer ruimte in mijn heupen. Zo af en toe had ik een extra duwt­je nodig, een bevalling, een atlas cor­rec­tie, begelei­d­ing van mijn per­son­al train­er. Maar de laat­ste behan­del­ing die ik heb onder­gaan heeft mij steeds verder gebracht, een bezoek aan de cranio-sacraal spe­cial­ist. Zo mag ik deze dame wel noe­men. Een vrouw met gouden han­den en die weet welke tech­niek ze moet inzetten op de andere lichamen die wij hebben om het juiste werk te ver­richt­en, alles weer in bal­ans bren­gen. Ook al zegt ze dat we het samen doen, en dat geloof ik ook wel. Immers na een bezoek aan haar kan ik de naw­erkin­gen voe­len en moet ik zek­er aan de slag. Komen er weer sit­u­aties op mij af waar­van ik het gevoel had dat het klaar was. Kom ik weer te wanke­len zoek­end naar mijn bal­ans. Wat ben ik blij met haar en dat ik jaren gele­den heb besloten deel te nemen aan een yoga work­shop. De inspi­ratie die ik van deze work­shop kreeg heeft mij veel gebracht, dagelijks mijn oefenin­gen doen en aan yoga doen. Zodat ik nu samen met de cranio sacraal spe­cial­ist goed werk kan ver­richt­en.  Yoga ik kan het iedereen aan­beve­len. Voor welke vorm van yoga je ook kiest, wees je ervan bewust dat zodra je van de mat afstapt, je yoga pas begint. Zelf beoe­fen ik Ash­tan­ga Vinyasa Yoga, een vaste reeks van yogaoe­fenin­gen. Een oefen­reeks die niet verveelt. Een oefen­reeks die alleen door te oefe­nen je steeds dichter brengt bij je ware kern. Wat ben ik blij dat ik de raad van mijn Yoga train­ers heb gevol­gd. Mijn oefenin­gen verve­len mij nooit het ligt er maar net aan wie ik het laat beo­orde­len, degene die alti­jd een oordeel heeft of degene die slechts gade slaat en geen oordeel geeft.

Catha­ri­na Blijlevens.

Bookmark and Share