Zeven

Hoe lang heb je deze winkel al? vraagt een dame die mijn winkel bezoekt voor de aanschaf van een yogamat en een meditatiekussen. “Bijna zeven jaar,” antwoord ik haar. “Zo lang al, zegt ze. Vandaag ga ik mijn mat uitproberen en wie weet kom ik morgen nog terug, veel plezier met je training.”

Zeven jaar geleden begon ik mijn droom of impuls. Iets wat eerst naast mijn gewone baan liep als een soort hobby, lesgeven, waardoor ik nauwelijks ruimte had voor mijzelf of voor mijn ontwikkeling. Eigenlijk door twee raadgevingen van mensen om mij heen of beter drie kwam mijn bedrijf een winkel met een studio tot stand. De een was van mijn inmiddels ex-vriend, de ander van mijn ex-collega die samen met mij een afdeling coordineerde maar achter de schermen mij volledig afbrandde bij onze gezamenlijk manager en de laatste kwam van een van mijn yogaleerlingen wederom een mooie aziatische dame, Sue. Zij was degene die het zaadje deed ontluiken of bij mij plantte. “Zou het niet geweldig zijn een winkel aan de voorzijde waar je al die leuke broeken kunt verkopen en dan een studio aan de achterzijde waarin je tussen de bedrijven door een yogales geeft.”

Ja, en wat bezielt je dan als je tegenover je woonhuis een bord te huur ziet staan boven een pand wat de juiste afmetingen heeft voor zo’n project, en dan denkt: laat ik het gewoon doen. Een eigen yogastudio beginnen met een winkel aan de voorzijde waar ik broeken en shirts kan verkopen. Wat was hetgeen waar de dame op resoneerde waardoor ik deze stap nam zeven jaar geleden. De power had ik. Ik kon werken als een paard, ik had de juiste leeftijd, 37 jaar, nog voldoende energie en nog een klein restje geld op de bank van een huis wat ik met vette winst in 1996 had verkocht. Mijn vrienden verklaarden mij voor gek. Zeker nadat het pand was gestript. Mijn hemel dat zag er even anders uit. Maar na zes maanden verbouwen met enkele conflichten en wat tegenslagen die bij zo’n verbouwing horen was  op 30 juni 2004 de studio met aan de voorzijde een winkel een feit en kon ik mijn eerste yoga en pilates lessen op eigen locatie beginnen. Nog wat zaken los laten, mijn baan bij de gemeente en mijn bijbaan bij een health club. Maar eind 2004 was ik volledig zelfstandig. Het was niet meer een op hol geslagen hobby maar het zaadje wat werd geplant had vorm gekregen, een yoga en pilatesstudio tegenover mijn woonhuis.

Zeven jaar verder,  30 juni 2011, de studio is er nog steeds maar wat een fases van de maan heeft dit bedrijf doorlopen. Ook hier nieuwe maan, volle maan en afnemende maan. Veel tijd voor mijzelf en mijn ontwikkeling. Beter afwikkeling, afwikkelen van de dingen die ik niet ben. Veel loslaten. De winkel nog maar een paar broeken, meer ruimte voor yogagerelateerde producten en meer een ontvangst ruimte van de studio waarin ik het meest ben. Om zelf te trainen, om les te geven in groepsverband of op basis van personal training en sinds vorig jaar ook anderen opleidt tot trainer.

 Nee, zo had ik het zeven jaar geleden niet gezien. Toen ik dacht laat ik het gewoon doen. Zeven een magisch getal, zeven dagen in de week. In zeven dagen werd de wereld geschapen, waarvan hij er op een rustte. Zeven magere jaren en zeven vette jaren. De afgelopen zeven jaren waren op bepaalde gebieden mager en op bepaalde gebieden magisch. Maar de gebieden waarop ze mager waren brachten voor mij ook de meeste winst.

 Terugkijkend 7 jaar verder, 7 jaar yoga en pilates lessen geven in een omgeving met zoveel liefde tot stand gebracht. Waar zes dagen per week in de ochtend of in de avond les wordt gegeven en op een dag per week wordt gerust. Kan ik alleen maar zeggen wat ben ik blij dat ik de raadgeving van de jonge dame heb gevolgd. Al was het niet makkelijk en onderging ik een hoop momenten waarin ik behoorlijk op de proef werd gesteld ben ik blij de stap te hebben genomen. De grootste uitdaging was wel, moeder worden en mijn droom niet opgeven. 

Mijn dochter was voor mij een nieuwe maan. Ze werd ook geboren met nieuwe maan. Door haar kon ik door veel veranderingen gaan.  Vertrouwend op haar ritme bleef ik bestaan. Rust, regelmaat en reinheid is wat zij mij bracht. Drie toverwoorden die mede hebben geholpen om na 7 jaar nog te bestaan en  verder te  gaan met mijn droom die begon als een impuls. Eerst klein als een zaadje van een bloem, maar langzaam een duidelijke groei, omdat hij ging langs de boog van zeven. De boog van zeven zo is hoe ik hem noem, symboliserend de wervelkolom met de zeven chakra’s. Kleine energiecentra’s gelegen langs de wervelkolom voor het blote oog niet waarneembaar maar voor iedereen zeer voelbaar als je bereid bent het proces aan te gaan van afwikkelen zodat het zaadje wat ooit werd gepland kan groeien tot de bloem die het in essentie is. De zeven waar ik dagelijks langs beweeg als ik mijn yogaoefeningen of mijn pilatesoefeningen doe. Deze boog bracht mij waar ik nu ben.

Zeven jaar verder, nog steeds heel blij dat ik heb geluisterd en mijn hart heb gevolgd, ook al leek het soms onmogelijk was het de kracht van het getal zeven wat mij verder bracht. Zeven het getal van de schepper of scheppende kracht, een kracht die wij allemaal in ons dragen onze eigen innerlijke kracht. Alles wat het nodig heeft is liefde, vertrouwen en geduld. Dat was mijn winst in de afgelopen zeven jaar, dat met geduld, vertrouwen en liefde ieder zaadje kan worden wat het in essentie in zich draagt.

Catharina Blijlevens

Bookmark and Share