Blessure, in de wachtstand!

Je zit er niet op te wachten, op een blessure. Je denkt in een lekkere flow te zitten en dan plop als een duveltje uit een klein doosje is daar een blessure. Een klant zei pas nog tegen mij, “jij hebt nooit een blessure”. Dit zei zij een week voor mijn knieblessure. Maar daar was die dan, een blessure die mijn dagelijkse structuur op zijn kop zette.

Dagelijkse structuur

Iedereen vaart er wel bij, een dagelijkse structuur, een vast ritme dat je een bepaald houvast geeft voor het leven van alle dag. Ook ik had een vaste dagelijkse structuur: 6.00 meditatie, koffie drinken, kind wakker maken, onder de douche, brood maken en hup samen naar school. Heerlijk samen rondjes lopen op het schoolplein en de dag bespreken. Aan dit ritueel kwam een eind door de zomer vakantie. En bovendien, door mijn knieblessure loop ik niet meer als een kievit maar als een soort slome schildpad. Zitten om te mediteren is ook niet meer hetzelfde, dus besloot ik dat alles maar anders moest. Niet meer aan het einde van de middag mijn Yoga oefeningen, maar in de ochtend om zes uur in plaats van zitten en mediteren: een aangepaste Yoga discipline.

Yoga discipline: Tapah

De afgelopen jaren had ik mij er keurig aan gehouden, aan mijn dagelijkse Yoga discipline. En dat was niet altijd even gemakkelijk om naast het moederschap en ondernemerschap, ruimte vrij te maken om mijn Yoga oefeningen te doen. Niet 20 minuten op mijn yoga mat, nee ik hield mij braaf aan de opdracht: de hele eerste serie van Ashtanga Yoga. Het werd mij ooit opgedragen door mijn leraar. In het begin met grote weerstand op mijn Yoga mat, maar de afgelopen maanden met enorm veel plezier. Ik was best tevreden dat ik na al die jaren trainen nagenoeg de hele serie beheerste. Tapah noemen ze dat, een van de voorschriften van de Yoga leer, een dagelijkse Yoga discipline opbouwen die het lichaam gezond houdt zodat de energie vrij kan doorstromen.

Tapah, verbranden

Vrij vertaald betekent tapah verbranden, je oefent omdat gene dat de vrije doorstroming van energie blokkeert, los te laten. Al jaren had ik mijn focus op mijn rechterbeen. Eerst op de Yoga docenten opleiding waaraan ik deelnam. Toen bleek dat de tenen van mijn rechtervoet zich niet wilde spreiden, wat ik ook deed, geen enkele beweging. Op zoek naar de oorzaak, het hele rechterbeen was een beetje eigenwijs. En het kwam allemaal uit mijn rechterheup, waar ik ooit lang geleden hard tegen ben geschopt. Een incident tussen vader en dochter. Vader was niet thuis, dochter wilde iets langer blijven op de kermis, broer zei ga maar, en toen dochter thuis kwam, was vader daar. Voor dochter het wist lag ze op de grond en werd er flink tegen haar rechterheup en staartbeen getrapt. Een hele heftige gebeurtenis, die voor een inprent zorgde, niet alleen in mijn hoofd, maar ook in het geheugen van mijn spieren. Het lichaam slaat alles op, en soms komt dat los, zeker als je besluit net als ik een dagelijkse Yoga discipline te beoefenen. Dan kan het wel eens gebeuren dat je in de wachtstand wordt gezet zodat er ruimte komt om oude wonden te helen en opnieuw te beginnen.

De rechterkant

De rechterkant vertegenwoordigt het mannelijke aspect, de vader in jezelf, grenzen trekken en afbakenen. Is je rechterkant gezond en is er een goed samenwerken met de linkerkant, die staat voor het vrouwelijke aspect, de moeder in jezelf, verzorgen en doorstromen van gevoelens, dan voelt een kind zich veilig en zeker. Mijn rechterbeen heeft altijd mijn aandacht gehad door het incident rond mijn twaalfde jaar en in het nu door mijn knieblessure, het is een kans om de diepe wond die ooit werd geslagen tussen vader en dochter te helen. Nu wel die grens aan te geven, die ik toen niet kon geven, toen ik hulpeloos onderuit werd getrapt en het gevoel had dat ik het nooit zou overleven. Mijn vader hij is niet meer, maar ondanks dat ene voorval ben ik nooit opgehouden om van hem te houden. Hij was een vechter en kreeg als kind weinig tot geen kansen, achter gelaten in de oorlog in een kindertehuis, hij gaf door wat hij wist van het vaderschap. Lang heb ik het hem kwalijk genomen dat hij mij zo heeft geschopt. Maar na  jaren van oefenen op mijn Yoga mat ben ik het steeds meer gaan omarmen dat moment daar op de grond, in het hier en nu kan ik wel een grens trekken, nee zeggen als ik nee moet zeggen.

Vind ik het vervelend die wachtstand, helemaal niet, het is niet meer dan een kans om opnieuw te starten en dan met de steun van een gezonde rechterkant.

Wordt vervolgd!

Namaste Catharina

Bookmark and Share

Een andere kijk op mijn knieblessure

Knie blessure

Enkele weken geleden gebeurde het,  pang zei mijn knie. Ik schrok mij rot, mijn lichaam is heilig voor mij. Iedere week maak ik er gebruik van als ik les geef in mijn Yoga en Pilatesstudio: Bodyflex 100% Catharina.

Dat doe ik onafgebroken sinds de geboorte van mijn dochter in 2006. Op mijn lichaam ben ik heel zuinig, daar zorg ik heel goed voor. Mijn lichaam heeft mij de afgelopen jaren niet in de steek gelaten. Maar daar was die dan, een knieblessure. Ook de klanten schrokken. Dat waren ze niet gewend, hun docent, nooit ziek, heel af en toe een piepende stem, die haar lessen annuleert door een blessure aan haar knie.

Blessure, een opening!

Een blessure is niet leuk, maar geeft je ook de kans, om te zien wat gezien wil worden. Het kan een opening zijn, een licht laten schijnen op andere mogelijkheden. Je lichaam is je enige en echte leraar. Het beschikt over een enorme wijsheid, achter de fysieke beperking, in mijn geval een zwelling en pijnlijke binnenmeniscus, ligt ook een boodschap. Een boodschap die door observatie en onderzoek aan het licht kan komen.

Pijnstillers, om het niet te voelen.

Wil je pijnstillers? vroeg mijn huisarts. Nee zei ik, ik wil het voelen. Bovendien de knie remt mij niet zomaar maar af, ik moet gestopt worden. Alleen door te stoppen komt er ruimte om te voelen en te zien wat er ligt achter deze pijn. Wil je wel weten wat er aan de hand is? Ja, dat wel! Direct regelde mijn huisarts een afspraak voor een eerste foto en een consult bij een orthopeed. De volgende dag kon ik terecht. De foto gaf het volgende resultaat, de kniebanden en knieschijf waren in goede staat, goed nieuws. Wel constateerde de orthopeed dat het goed mis was met mijn rechterknie, dik, gezwollen, weinig tot geen buiging mogelijk.  Dus besloot hij dat een volgende stap zou zijn, een MRI (magnetic resonance imaging). Dezelfde week, op zaterdag, lag ik in een hele smalle buis, waarin ik doodstil moest blijven liggen. Ondertussen, maakte het apparaat laag voor laag beeldmateriaal van mijn knie, om de fysieke kant van mijn klacht te registeren.

Wat is de boodschap?

Nu is het afwachten op de uitslag. De uitslag over de fysieke gesteldheid van mijn knie. Maar wat is nu de boodschap van mijn lichaam, behalve dat ik word afgeremd en er letterlijk wordt gezegd: kom tot stilstand. Op zondag 28 juli 2018 kreeg ik een boek van een hele lieve vrouw die bij in de flat woont: De sleutel tot Zelf-Bevrijding van Christiane Beerlandt. Een boek dat ik altijd al had willen aanschaffen maar waar het nog niet van was gekomen. Nu ik het nodig had, kwam het op mijn pad.

Knieproblemen staan voor twijfel aan jezelf

Twijfel ik dan aan mijzelf? Natuurlijk ga je als vrouw van 52 twijfelen, als je partner je bedriegt met een andere vrouw. Ik ben niet onzeker, maar ik was wel heel boos. Opgekropte woede, daar wordt ook naar verwezen in het boek. Ja, ik was boos, omdat mijn intuïtie al die tijd al had laten zien wat er zich afspeelde. Hij bleef het maar ontkennen tot die ene dag en hij het niet meer kon ontkennen. De knie is gerelateerd aan innerlijke kracht. Door mijn intuïtieve waarneming als onzin te bestempelen, bleef het letterlijk doorzagen. Tot de waarheid daar was, toen kon ik het lossen. Toen knapte mijn knie, kon ik de strijd los laten, kon ik weer vertrouwen op mijzelf. Ik had het goed gezien. Niet leuk, want hij is de man die ik vertrouwde, van wie ik hou. Het goede nieuws is dat ik niet hoef te twijfelen aan mij zelf. Ik ben goed zoals ik ben.

Wat voor advies geeft Christiane Beerlandt

Ontdek je innerlijke rijkdom en tracht niet door te forceren de goedkeuring of bevestiging van anderen te vinden. Wees trouw aan jouw unieke natuur! Gooi je ontspannen open en geef jezelf de vrijheid: geef je over aan je natuur, zonder weerstand. Zet verbetenheid en kwaadheid om in het verwezenlijken van eigen wensen, zonder je de vraag te stellen wat ze van je zullen denken. Leef niet naar de schijnwerpers, luister naar je gevoel. Wees gewoon jezelf! In vertrouwen creëer jij je bestaan en haal je de zaken naar je toe die goed voor je zijn: forceer niets.

Dat is toch een heerlijk advies. In het boek staat nog veel meer uitleg over allerlei aandoeningen. Wil je het boek voor jezelf hebben.Klik op het product en bestel het boek via de winkel van ons allemaal: bol.com.

Ondertussen ben ik nog in afwachting van de uitslag van de MRI voor de fysieke gesteldheid van mijn knie. Wat de uitslag ook is, ik ben weer terug achter mijn computer, waarin ik via blogs mijn ervaringen op het gebied van Yoga, moederschap, life stijl en spiritualiteit deel. Ja, het stroomt weer. Nu nog beweging in mijn knie!

Catharina Blijlevens

 

Bookmark and Share