Onmogelijke mogelijk.

  “Kolibrie, weet je de betekenis van de kolibrie?” vraagt An aan mij terwijl ze aan mij een briefopener met een afbeelding van een kolibrie overhandigd.  “Dat al het onmogelijke mogelijk is. En dat kan jij. Dat is wat ik bewonder in jou.”

Ik ontvang haar cadeau en ben dankbaar met haar gulle woorden. Met de briefopener in mijn hand schiet ik terug in de tijd. Ik voel me zelf nog in tranen uitbarsten. “Moeder, je wordt moeder. Of het door jou poort zal gaan of dat je voor het kind van een ander gaat zorgen. Je gaat moeder worden.” De tranen biggelden over mijn wangen toen Monique Leurink een astrologe deze woorden aan mij uitsprak.  In november 2005 toen mijn leven op zijn kop stond besloot ik door haar mijn geboortehoroscoop te laten lezen. Naast dat zij mij ontroerde met de woorden dat ik ooit moeder zou worden vertelde ze ook aan mij dat ik een roerige tijd tegemoet zou gaan. Een moeilijke tijd, een van keuzes maken en van grote veranderingen. Ja, ik moest veranderen.

Terugkijkend in 2011 naar 2005 zes jaar later kan ik zeggen dat er veel is gebeurd. Ja, ik ben moeder geworden. Het was geen gemakkelijke bevalling maar wel door mijn poort. En ik heb behoorlijk wat keuzes gemaakt en heb veel veranderingen ondergaan. Niet alleen ik maar de hele wereld maakt op dit moment constant keuzes en gaat door grote veranderingen. Want of we nu willen of niet de tegenwoordige tijd laat ons zien dat alleen door te veranderen het tij kan keren. Zoals de wereld in haar crisis verkeerd en het ene land na het andere land moet aankloppen voor een lening, klopte ik in 2006 ook aan bij de overheid voor mijn kleine crisis. Zonder enig succes. Helaas voor mij of misschien ook wel niet werd mijn verzoek om een uitkering voor een zelfstandig ondernemer die op het punt stond moeder te worden afgewezen. Er was in dat moment geen wet of iets geregeld voor een zwangere zelfstandige ondernemer. Ik kon kiezen, moeder worden met een uitkering en mijn eigen bedrijf vaarwel zeggen. Of blijven in mijn bedrijf en maar zien hoe het schip verder zou varen op eigen kracht. Ik koos voor het laatste. Hoe onmogelijk het ook leek in dat moment. Ik had mijzelf hoog in de schulden gewerkt deels voor mijn bedrijf en deels om de verkeerde redenen. Kortom, ik was overgefinancierd en betaalde me blauw aan allerlei te dure leningen. Ik had geen enige zekerheid, slechts een, ik zou moeder worden. Iets wat ik op dat moment niet meer had verwacht, ik was inmiddels 40 jaar was net een eigen studio begonnen en niemand verzint het dan om ook moeder te worden. Tenzij je er van houdt om het onmogelijke mogelijk te maken.

Het enige advies wat Monique mij nog gaf was: ga niet denken, ga niet in je hoofd zitten, het wordt moeilijk maar je komt eruit. Wel, het was niet gemakkelijk. De bevalling niet en het traject daarna ook niet. Maar hoe leerzaam is dat om in je eigen kracht te mogen gaan staan. Want dat was wel het gevolg. Helemaal niets meer hebben, geen lening krijgen en ook niet meer durven vragen, geeft je een heel andere mogelijkheid. Weer in je eigen kracht gaan geloven. Je kan niet meer naar je hoofd, je moet wel naar binnen. Naar binnen daar waar alle antwoorden zijn, daar waar alles mogelijk is. En door haar werd het mogelijk. Door de geboorte van mijn dochter. Zij spiegelde aan mij wat ik niet meer kon zien, hoe mooi het is als het van binnen uit komt. Toen zij werd geboren veranderde mijn hele leven. Ik werd moeder, mijn moeder opnieuw oma. Ik kreeg een spiegel die mij liet zien hoe mooi het is als het van binnen komt, uit jezelf komt. Zij hielp mij, gaf mij inzicht in mijzelf en met haar werd geboren een groot vertrouwen. Een groot vertrouwen in mijzelf wat ik in mijn kindzijn was verloren. Dat het goed is zoals je bent en dat je daar niets voor hoeft te veranderen, dat je alleen maar hoeft te pellen. Af leggen wat je niet bent. Dat gewoon door jezelf te zijn je meer voor elkaar krijgt. Door haar ging ik zien dat hoe klein je ook bent het kunt redden op eigen kracht.

 We hebben het heus niet breed gehad in de eerste 4 jaren van haar leven.  Maar wat ik wel weet is dat ik de enige was die de hele situatie had gecreerd. Ergens diep van binnen wist ik dat het de enige mogelijkheid was om van mijn schulden af te komen. Oh, wat ben ik tegenwoordig blij dat mijn verzoek door de overheid is afgewezen. Mijn bedrijf bestaat nog en ik geniet met volle teugen van het moederschap. En geld dat speelt geen rol. Geld is niets. Het enige wat uiteindelijk telt is dat je er zelf in gelooft en dat je gelooft in wat je van binnen krijgt ingegeven. Zolang als je kunt creeren en putten uit je eigen bronnen wordt al het onmogelijke mogelijk.

Catharina Blijlevens

Bookmark and Share